Τρίτη, 26 Απριλίου 2016

ΚΕΙΜΕΝΟ 7270 ΕΤΩΝ,ΑΝΑΤΡΕΠΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ....

ΓΡΑΠΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ 7270 ΕΤΩΝ ΠΟΥ ΒΡΕΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑ ΑΝΑΤΡΕΠΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ! ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΝ ΤΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ


ΑΝΑΤΙΝΑΣΣΕΤΑΙ Ο ΜΥΘΟΣ ΠΕΡΙ ΦΟΙΝΙΚΙΚΟΥ …ΑΛΦΑΒΗΤΟΥ!!!
Το πρώτο γραπτό κείμενο στην Ευρώπη – Το 1998 ο καθηγητής κ. Γ. Χουρμουζιάδης δήλωσε πως είναι αδύνατη η δημοσίευση του κειμένου
Είναι εμφανές πως η όποια επίσημη δημοσίευσή της θα ανέτρεπε όλο το ιστορικό σκηνικό περί ανακάλυψης της γραφής, της αποτύπωσης της έναρθρης φωνής του ανθρώπου με γράμματα (και όχι με ιδεογράμματα) και μάλιστα στο γεωγραφικό χώρο της Ελλάδας, στο γεωγραφικό χώρο της Ευρώπης.Θα ανατρέπονταν δηλαδή η θεωρία πως οι Έλληνες έλαβαν και αυτοί, το φως εξ ανατολάς ( από βαβυλώνιους, σουμέριους, φοίνικες κλπ. !!) και θα έπρεπε να καλύψουν το μεγάλο κενό των τεσσάρων χιλιάδων χρόνων, όταν δηλαδή, οι ανατολικοί λαοί εκφράζονταν με ιδεογράμματα, οι Έλληνες έγραφαν με συλλαβές όπως σήμερα. Είναι καταφανές ότι αυτό δηλώνει πρώιμο στάδιο σκέψης και πολιτισμού.Σύμφωνα με τη σημερινή θεωρία – που διδάσκεται στα ελληνικά σχολεία – οι Έλληνες έμαθαν γραφή περί το 800 π.Χ. από τους Φοίνικες.Εκείνο που δεν μπορούν να μας εξηγήσουν πως είναι δυνατόν η ελληνική γλώσσα να έχει 800.000 λήμματα,πρώτη γλώσσα στον πλανήτη, όταν η αμέσως επόμενη έχει 250.000 λήμματα.Πως είναι δυνατόν να γράφηκαν τα Ομηρικά έπη περί το 800 π.Χ. όταν δηλαδή έμαθαν να γράφουν οι Έλληνες;Παρουσιάστηκαν ξαφνικά οι αρχαίοι Έλληνες στο ιστορικό προσκήνιο τον 8ο αιώνα π.Χ., με γλώσσα εκατοντάδων χιλιάδων λημμάτων, που για να δημιουργηθεί απαιτείται γλωσσική προϊστορία τουλάχιστον 10.000 ετών (σύμφωνα με επίσημη αμερικανική γλωσσολογική έκθεση).Η αγγλική γλώσσα είναι 1.600 ετών και έχει 48% ελληνικές λέξεις με σύνολο λημμάτων 240.000. Η γερμανική είναι 1.700 ετών και έχει 250.000 λήμματα με ελληνικές λέξεις 46%.Η ομηρική γλώσσα τι ηλικία έχει;Έμαθαν να γράφουν οι Έλληνες από τους ανατολικούς λαούς και ξαφνικά έγραψαν τα ομηρικά έπη που έχουν ιστορικό βάθος τριών χιλιάδων ετών;Τι είναι αυτό που προβληματίζει τους ιστορικούς;Μήπως γιατί δεν χάθηκαν στη σκόνη της ιστορίας και οι Έλληνες όπως οι Χαναναίοι, οι Σουμέριοι, οι Βαβυλώνιοι, οι Φοίνικες κλπ.;Τι γράφει το δημοσίευμα πριν δεκαπέντε χρόνια :

Το παλιότερο οργανωμένο γραπτό κείμενο που βρέθηκε στη γη της Ευρώπης και χρονολογείται πριν από 7.254 χρόνια(!) από σήμερα αποκαλύφθηκε στη λίμνη της Καστοριάς.Είναι μια ξύλινη πινακίδα με άγνωστο μήνυμα χαραγμένο από ένα νεολιθικό ψαρά ή έμπορο λιμνιαίου προϊστορικού οικισμού στο Δισπηλιό Καστοριάς,γραμμένο δύο χιλιάδες χρόνια πριν από τα γραπτά ευρήματα των Σουμερίων και τέσσερις χιλιάδες χρόνια πριν από τις κρητομυκηναϊκές πήλινες πινακίδες της γραμμικής γραφής.Τη συγκλονιστική ανακοίνωση έκανε χθες στη διάρκεια του αρχαιολογικού συνεδρίου για το φετινό ανασκαφικό έργο στη Βόρεια Ελλάδα ο καθηγητής της Προϊστορικής Αρχαιολογίας στο ΑΠΘ κ. Γιώργος Χουρμουζιάδης, που αποκάλυψε το ντοκουμέντο στη διάρκεια ανασκαφικής έρευνας το περασμένο καλοκαίρι.Η ξύλινη πινακίδα με την επιγραφή χρονολογήθηκε επακριβώς με τη μέθοδο του άνθρακα-14 στον «Δημόκριτο» στο 5260 (!) π.Χ., δηλαδή στο τέλος της μέσης νεολιθικής περιόδου.Ο κ. Χουρμουζιάδης με επιστημονικά επιχειρήματα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα χαράγματα της επιγραφής, που είναι οργανωμένα σε στίχους, δεν πρέπει να είναι διακοσμητικά, αλλά «γράμματα» που μπορούν να ενταχθούν στο σύστημα της παλαιοευρωπαϊκής.

Κυριακή, 24 Απριλίου 2016

ΧΑΜΟΣ ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ!!!

Βίντεο: «ΧΑΜΟΣ» ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ! Η Γενοκτονία των Ποντίων στο Ευρωκοινοβούλιο και ο χορός που προκάλεσε πανικό!

Έκλεψαν τις εντυπώσεις πάλι οι Πόντιοι, αυτή τη φορά 
μέσα στην καρδιά της Ευρώπης, στέλνοντας
 ένα δυνατό μήνυμα ότι δεν το βάζουν ποτέ κάτω
 και διεκδικούν όλα όσα δικαιωματικά τους ανήκουν!
Για τα δραματικά γεγονότα της Γενοκτονίας του ποντιακού ελληνισμού, 
αλλά και των Ασσυρίων, από τους Νεότουρκους και τους κεμαλιστές, για τη φθορά 
και την αλλοίωση που υφίστανται τα ελληνοχριστιανικά μνημεία στην Τουρκία,
 καθώς και για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα, 
μίλησαν διακεκριμένοι ιστορικοί και ερευνητές στην ημερίδα
 που πραγματοποιήθηκε στο Ευρωκοινοβούλιο, με την οποία ολοκληρώθηκαν
 οι δράσεις της τριήμερης παρουσίας της αποστολής
 της Ευξείνου Λέσχης Ευρωπαίων Πολιτών στην καρδιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 
όπως μεταδίδει το pontos-news.

Στην εκδήλωση, η οποία πραγματοποιήθηκε παρουσία Ελλήνων ευρωβουλευτών,
 τονίστηκε ακόμα ότι η Τουρκία οφείλει να συμφιλιωθεί με το παρελθόν της
 και να αναγνωρίσει όσα έγιναν την περίοδο 1914-1922 σε βάρος 
των χριστιανικών ναών της Ανατολής.

Ειδικότερα, στη συνεχιζόμενη άρνηση 
του τουρκικού κράτους να αναγνωρίσει 
όσα συνέβησαν στην Ανατολία ως γενοκτονία, 
η οποία οφείλεται στον διάχυτο φόβο
 πως κάτι τέτοιο θα ανοίξει το δρόμο 
για τη διεκδίκηση αποζημιώσεων 
από τους απογόνους των θυμάτων, αναφέρθηκε
 ο καθηγητής ιστορίας 
του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
 Ιάκωβος Μιχαηλίδης.
 Όπως είπε, «μια τέτοια εξέλιξη βρίσκει ανέτοιμη 
την τουρκική κοινή γνώμη, 
αλλά και την ιδεολογική ελίτ της χώρας, που αισθάνονται 
να απειλούνται από το ιστορικό της παρελθόν».
Οι ομιλητές της ημερίδας που διοργανώθηκε 
στο Ευρωκοινοβούλιο
Από την πλευρά του ο (επίσης καθηγητής Ιστορίας του ΑΠΘ) Σπύρος Σφέτας 
ανέφερε ιστορικά στοιχεία για τις γενοκτονίες των χριστιανικών λαών της Ανατολής.
 Μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι «το 1915 συντελέστηκε στην Ανατολία
 η γενοκτονία των Αρμενίων υπό το πρόσχημα της κατηγορίας ότι αυτοί 
συνεργάστηκαν με τον ρωσικό στρατό. 
Την ίδια περίοδο εκτοπίστηκαν χιλιάδες Έλληνες από τη δυτική Μικρά Ασία
 στα βάθη της Ανατολίας υπό το πρόσχημα της διεξαγωγής από μέρους
 τους κατασκοπείας υπέρ της Αντάντ».
Σφέτας: Το Κουρδικό αποτέλεσε την αχίλλειο πτέρνα της Τουρκίας 
στον 20ό αιώνα και θα παίξει κύριο ρόλο στον επανασχεδιασμό του χάρτη
 της Μέσης Ανατολής στη νέα τάξη πραγμάτων.
Ο Σπύρος Σφέτας συνέχισε επισημαίνοντας ότι την περίοδο 1917-18 συνεχίστηκε
 η εξόντωση των Ελλήνων του Πόντου με έντονους ρυθμούς, λόγω 
της πτώσης του Τσάρου και της αποχώρησης των ρωσικών στρατευμάτων
 που παρείχαν όλη αυτή την περίοδο προστασία στους χριστιανικούς πληθυσμούς.
 «Μετά την εξόντωση των χριστιανικών πληθυσμών η κεμαλική Τουρκία
 άρχισε τον εκτοπισμό των Κούρδων από ανατολικές επαρχίες
 στη δυτική Μικρά Ασία», εξήγησε.
Οι ομιλητές της ημερίδας
Για τα εγκλήματα, τις δολοφονίες και τα οικονομικά μποϊκοτάζ από τους Τούρκους 
σε βάρος των χριστιανών της Ανατολής, καθώς και για τη Συνθήκη της Λοζάνης
 που απάλλαξε τους δράστες, έκανε λόγο ο Τούρκος ιστορικός 
και ακαδημαϊκός Σαΐτ Τσετίνογλου. 
Όπως είπε, αφαιρέθηκε ο πλούτος του πληθυσμού στις περιοχές
 της ιστορικής Αρμενίας και των ακτών του δυτικού πόντου και οι χριστιανοί 
στάλθηκαν σε πορείες θανάτου από τους Νεότουρκους, με την υποστήριξη 
της Γερμανίας και τη σιωπή των Δυτικών δυνάμεων.
«Τα εγκλήματα, οι δολοφονίες, τα οικονομικά μποϊκοτάζ, οι φρικαλεότητες 
πριν και μετά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο εναντίον της ανατολικής Θράκης 
και της δυτικής Μικράς Ασίας διαπράχθηκαν μαζί με τις εκτοπίσεις. 
Οι δράστες αυτών των εγκλημάτων παρουσίασαν αυτές τις πράξεις ως ηρωικές. 
Σύμφωνα με τα γραπτά αυτών των “ηρώων”, οι Έλληνες που ξεριζώθηκαν
 από την αρχαία ιστορική τους γη κυμαινόταν από 150.000 έως 1.000.000. 
Επίσης, κατά τα έτη 1913-14 οι οικονομικές απώλειες των Ελλήνων
 ισούνται με 5 δισ. γαλλικά φράγκα, ενώ οι αρμενικές απώλειες 
με 20 εκατ. γαλλικά φράγκα», σημείωσε ο Τούρκος ακαδημαϊκός.
Στέφανος Τανιμανίδης, Σαΐτ Τσετίνογλου,
 Κασσιανή Τανιμανίδου
Σε άλλο σημείο της εισήγησής του ο Σαΐτ Τσετίνογλου εξήγησε ότι το σβήσιμο
 κάθε ίχνους των χριστιανών στη γη της Μικράς Ασίας ήταν μια 
από τις πρώτες προτεραιότητες του κεμαλικού καθεστώτος.
 «Το 1974, κατά τη διάρκεια της εισβολής στην Κύπρο, όταν εκτελέστηκε 
το πραξικόπημα κατά του προέδρου Μακαρίου, οι επιθέσεις κατά των χριστιανών 
εντάθηκαν και στην Τουρκία», συμπλήρωσε.
Τσετίνογλου: Η γενοκτονία του 1915 υπήρξε το μέσο για την κλοπή 
του πνεύματος των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και του Πόντου, 
των Αρμενίων της Κιλικίας και των Ασσυρίων της Μεσοποταμίας.
Ο Τούρκος ακαδημαϊκός υποστήριξε ακόμα ότι μέχρι και σήμερα
δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι υπάρχει βελτίωση του κλίματος στην Τουρκία.
 «Οι χριστιανοί δεν προστατεύονται. 
Μπορεί κανείς να τους απειλήσει συμπεριλαμβανομένης
 της ίδιας τους της ζωής χωρίς συνέπειες», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Τις εργασίες της ημερίδας παρακολούθησαν
 και ευρωβουλευτές
Για τη συνεχή Γενοκτονία των Ασσυρίων και τη στάση αλληλεγγύης που πρέπει 
να κρατήσει η διεθνής κοινότητα μίλησε ο δρ Ιστορίας, 
ειδικός ασσυριολόγος Μαρντίν Ισαάκ, ο οποίος ζήτησε από το Ευρωκοινοβούλιο
 και τα θεσμικά όργανά της Ευρωπαϊκής Ένωσης να επιμείνουν 
σε αναγνώριση της Γενοκτονίας των χριστιανικών πληθυσμών.
Κλείνοντας τον κύκλο των εισηγήσεων, η θεολόγος και μέλος
 της Παγκόσμιας Επιτροπής Ποντιακής Νεολαίας Κασσιανή Τανιμανίδου 
αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στο ρόλο των ποντιακών οργανώσεων
 στη διεκδίκηση της διεθνούς αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ποντίων.
 «Οι διοικήσεις των ποντιακών οργανώσεων θα πρέπει να μείνουν μακριά 
από κάθε είδους διασπαστικές συμπεριφορές, ανούσιες αντιπαραθέσεις, 
λεκτικούς βερμπαλισμούς, αλλά και από τη “φολκλοροποίηση” 
του ποντιακού ζητήματος. Να εμπιστευτούν με ειλικρίνεια την νέα γενιά 
των Ποντίων και με τόλμη να στηρίξουν τις πρωτοβουλίες και τις δράσεις της», 
σημείωσε.
Από αριστερά: Χαράλαμπος Αποστολίδης, 
μητροπολίτης Αθηναγόρας, Δημήτρης Παπαδημούλης, 
Αλέξης Στεφανίδης
Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν οι ευρωβουλευτές Δημήτρης Παπαδημούλης,
 Μανώλης Κεφαλογιάννης, Εύα Καϊλή, Κώστας Χρυσόγονος, Νότης Μαριάς, 
Σοφία Σακοράφα, Νίκος Ανδρουλάκης, Γιώργος Γραμματικάκης,
 και ο Κύπριος Δημήτρης Χριστοφόρου. 
Επίσης, το παρών έδωσαν ο βουλευτής της Ένωσης Κεντρώων 
Αναστάσιος Μεγαλομύστακας και ο μητροπολίτης Βελγίου 
και Κάτω Χωρών Αθηναγόρας.
Χαιρετισμούς απέστειλαν ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο Δημήτρης Κουτσούμπας 
και ο Βασίλης Λεβέντης.
Η ημερίδα ολοκληρώθηκε με την έκδοση ψηφίσματος 
για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία, καθώς και για τη μετατροπή
 του ναού της Αγίας Σοφίας Τραπεζούντας από τζαμί σε μουσείο. 
Στο χώρο της εκδήλωσης παρουσιάστηκε φωτογραφική έκθεση με θέμα 
την Αγία Σοφία Τραπεζούντας, σε επιμέλεια του εκπαιδευτικού Στάθη Ταξίδη 
και της δημοσιογράφου Θωμαΐδος Κιζιρίδου.
Εντυπωσιακή ήταν και η σέρρα που χόρεψαν μέλη της αποστολής 
στο χώρο της ημερίδας, κερδίζοντας τα πλατιά χαμόγελα των μη Ποντίων
 ευρωβουλευτών, υπό τη λύρα και τον μακρόσυρτο σκοπό που «έπιασε»
 ο καθηγητής μουσικής Αλέξης Στεφανίδης. Νταούλι έπαιξε ο Τάσος Ιμιρτζίδης.
Στο πλαίσιο της ημερίδας ο Μανώλης Κεφαλογιάννης υποσχέθηκε 
στην Εύξεινο Λέσχη Ευρωπαίων Πολιτών να της παραχωρηθεί χώρος
 στο Ευρωκοινοβούλιο, σε οποιαδήποτε παρουσία της στις Βρυξέλλες, 
προκειμένου να προωθήσει ζητήματα του ποντιακού ελληνισμού.
crashonline
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Εύξεινος Λέσχη Ευρωπαίων Πολιτών.

Παρασκευή, 22 Απριλίου 2016

ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΗΣ ΝΑΟΥΣΑΣ,ΑΠΟ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΟΥΣ....

Σαν σήμερα το ολοκαύτωμα της Νάουσας από Εβραίους και Τούρκους.

Η ΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΤΗΣ ΝΑΟΥΣΑΣ ΣΤHN ΑΡΑΠΙΤΣΑ, ΤΟ 1822, ΩΣ ΑΛΛΕΣ ΣΟΥΛΙΩΤΙΣΕΣ…

Μεταξύ άλλων θα διαβάσετε για τη σφαγή που προκάλεσαν και οι Εβραίοι σε χιλιάδες κάτοικους της περιοχής και ποιος έσβησε από τα βιβλία το ιστορικό αυτό γεγονός…Διαβάτη, στάσου με ευλάβεια στη μνήμη των νεκρών. Μέσα στο βάραθρο που ξανοίγεται μπροστά σου, βρήκαν ένδοξο και ηρωικό θάνατο οι γυναίκες και τα παιδιά της Νάουσας, για την ελευθερία και την ανεξαρτησία του Ελληνικού έθνους, στις 22 Απριλίου 1822.
Το 1822 στο ολοκαύτωμα της Νάουσας, αρκετές γυναίκες της πόλης προτιμούν να πέσουν μαζί με τα παιδιά τους στο ποτάμι της Αράπιτσας, παρά να πέσουν στα χέρια των Τούρκων.
Η πόλη της Νάουσας, σύμφωνα με βασιλικό διάταγμα του 1955, έχει τον τίτλο “ηρωική“. Στο σημείο της θυσίας των γυναικών, στην περιοχή Στουμπάνοι δίπλα στο ποτάμι της Αράπιτσας, υπάρχει το χαρακτηριστικό μνημείο, με το άγαλμα της Ναουσαίας με τα παιδιά στην αγκαλιά της. Ο Χώρος της Θυσίας!Και έρχεται η “εφημερίδα της τότε εποχής” το Δημοτικό Τραγούδι, να περιγράψει την καταστροφή, για να μείνει μέσα αιώνια στην Ιστορία…  Απριλίος 1822 .
Παρά τον Πύργον του Χ. Ζαφειράκη οπλαρχηγού της Ναούσης οι γυναίκες των Ναουσαίων σαν άλλες Σουλιώτισσες διά να μην υποστούν τα όργια των Τούρκων, πέφτουν και φονεύονται στα νερά του Μαυρονερίου.
“Μας χάλασαν κι αϊμάν αμάν την Νιάουστα
που ήταν κεφαλοχώρι μα τον ουρανό, κορμί που τυραννώ
έναν μιλώ αμάν κι άλλον μιλώ αμάν
βράδιασε και που θα μείνω.
Πηράν μανί- κι αϊμάν αμάν -τσις με πιδιά
κι οι πιθηρές μι νίφες μα τη θάλασσα, κορμί που αγκάλιασα
έναν μιλώ αμάν κι άλλον μιλώ αμάν
βράδιασε και που θα μείνω.
Πηράν τη ζαφειρόνυφη, τριών ημερών νυφούλα Μακρυνίτσα μου
καημό πο’χει η καρδίτσα μου
έναν μιλώ αμάν κι άλλον μιλώ αμάν
βράδιασε και που θα μείνω.”

Το χορεύουν ακόμη και σήμερα οι γυναίκες σε ανάμνηση της πτώσης των γυναικών στον ποταμό “Αράπιτσα”, το 1822 ως άλλες Σουλιώτισσες.

Έξω από την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου οι Ναουσαίες τιμούν το παρελθόν τους…

Το «άγνωστο» ολοκαύτωμα

Το ολοκαύτωμα της Νάουσας είναι κυρίως γνωστό από τη θυσία των γυναικών που έπεσαν στην Αράπιτσα, κι αυτό εξαιτίας της μικρής αναφοράς που γίνεται στα μαθητικά εγχειρίδια του δημοτικού. Όμως η θυσία των Ναουσαίων και ο αγώνας τους για ελευθερία ήταν πολύ μεγαλύτερα, αφού, όπως καταγράφουν έγκριτοι ιστορικοί, στη σφαγή χιλιάδων κατοίκων της πόλης εκτός από τους Τούρκους «συνέβαλαν», και μάλιστα με πολλή αγριότητα, και οι Εβραίοι.

Χαρακτηριστικά, ο Σπυρίδων Τρικούπης γράφει: «Πάμπολλοι δε Εβραίοι ένοπλοι και πολύδιψοι χριστιανικού αίματος παρηκολούθουν τον τουρκικόν στρατόν ως εκούσιοι δήμιοι. Ούτοι έλκοντες έξω της πόλεως τους χριστιανούς τους ερροπάλιζαν κατακέφαλα, και πίπτοντας κατά γης τους έσφαζαν ως βόας». Στο πλαίσιο άμβλυνσης του αντισημιτισμού, το κεφάλαιο που αναφέρεται στις αγριότητες των Εβραίων απαλείφθηκε με παρέμβαση του Γιώργου Παπανδρέου, όταν ήταν υπουργός Παιδείας.

Το ιστορικό της σφαγής
Η Νάουσα στα χρόνια της ελληνικής επανάστασης ήταν μια ευημερούσα πόλη με χίλιες οικογένειες, καθώς, όπως λέγεται, απολάμβανε ειδικά προνόμια που της εξασφάλισε η «βαλιντέ σουλτάνα» (βασιλομήτωρ). Παρόλα αυτά, ο λαός τής Νάουσας θα ξεσηκωθεί ενάντια στον τούρκο κατακτητή τον Φεβρουάριο του 1822, με ηγετικές μορφές τον Ζαφειράκη Λογοθέτη, τον Αναστάσιο Καρατάσο και τον Αγγελή Γάτσο.
Γρήγορα απελευθερώνουν τη Νάουσα και την γύρω περιοχή και φτάνουν μέχρι τη Βέροια. Παρότι οι Τούρκοι φεύγουν τρομοκρατημένοι, εν τούτοις οι Έλληνες δεν κυριεύουν την πόλη, καθώς μαθαίνουν πως ήδη εκστρατεύει εναντίον τους ο διοικητής της Θεσσαλονίκης Mεχμέτ Eμίν πασάς, γνωστός και ως Αμπντούλ Eμπού Λουμπούτ (ο ροπαλοφόρος), με 15.000 στρατιώτες και 12 κανόνια. Το εκστρατευτικό σώμα το ακολουθούσαν και 600 Εβραίοι, οι οποίοι είχαν πληρώσει τους Τούρκους για την απόκτηση των δικαιωμάτων πάνω στους εν δυνάμει σκλάβους και την πώλησή τους στα σκλαβοπάζαρα της εποχής.
Στην πόλη της Νάουσας καταφθάνουν περί τις 5.000 χιλιάδες οικογένειες των γύρω περιοχών για να προστατευτούν από την επερχόμενη καταστροφή. Οι όροι όμως είναι άνισοι. Ο Αμπντούλ Εμπού, παρ’ όλη την αντίσταση που συναντά για περίπου έναν μήνα, θα φτάσει τελικά στη Νάουσα στις 11 Απριλίου 1822. Έπειτα από ολιγοήμερη αντίσταση περίπου 400 αγωνιστών και των συν αυτώ, η πόλη πέφτει στα χέρια των Οθωμανών στις 22 Απριλίου 1822.
Οι αγριότητες
Ακολουθούν σκηνές αλλοφροσύνης. Η πόλη επί πέντε ημέρες γίνεται πεδίο σφαγών και λεηλασιών από Τούρκους και Εβραίους. Μαζί με τη Νάουσα περίπου 120 χωριά πυρπολήθηκαν. Εκτιμήσεις υπολογίζουν τον αριθμό των θυμάτων έως περίπου 5.000, ενώ άλλοι τόσοι (κυρίως γυναικόπαιδα) αιχμαλωτίστηκαν για να πάρουν τον δρόμο των σκλαβοπάζαρων, αν και, σύμφωνα με τα τουρκικά αρχεία, τα θύματα ήταν μόνο 409 και άλλοι τόσοι περίπου οι αιχμάλωτοι.
Οι σύζυγοι των τριών οπλαρχηγών εστάλησαν ως δώρο στον βεζίρη της Θεσσαλονίκης, και όπως μας πληροφορεί ο Σπυρίδων Τρικούπης, «η μεν γυναίκα του Γάτσου ετούρκευσεν αποδειλιάσασα ενώπιον των βασάνων, αι δε δύο άλλαι μη αλλαξοπιστήσασαι προσηλώθησαν (σ.σ.: καρφώθηκαν) απέναντι αλλήλων όρθιαι επί του τοίχου μιας των αιθουσών του παλατίου του θηριώδους βεζίρη και απέθαναν πολυειδώς βασανιζόμεναι…». Άλλες γυναίκες, αναζητώντας έναν πιο έντιμο θάνατο, προτίμησαν να πνιγούν μαζί με τα παιδιά τους πέφτοντας στον καταρράκτη της Αράπιτσας στους «Στουμπάνους», ο οποίος κατέληγε στη λίμνη του Παλαιοπύργου, που έκτοτε ονομάστηκε «Μαύρο Νερό» (ή «Μαύρη Λίμνη»).
Ο Αμπντούλ Εμπού, όμως, είχε μεριμνήσει και για το δώρο του σουλτάνου αλλά και για τη δική του διασκέδαση. Έτσι, συγκέντρωσε εν μέσω των στρατιωτών του περίπου 1.500 αιχμάλωτους, άνδρες και γυναικόπαιδα, στην θέση Κιόσκι. Εκεί οι Εβραίοι ανέλαβαν πρωταγωνιστικό ρόλο, και αφού τους έσφαξαν, τα κεφάλια τους ταριχεύτηκαν και στάλθηκαν στην Κωνσταντινούπολη ως τεκμήριο της νίκης του Εμπού, ενώ τα πτώματά τους αφέθηκαν βορά στα ζώα και τα αρπακτικά πουλιά. Ο θρύλος λέει πως τόσο πολύ ήταν το αίμα που πότισε τη γη, ώστε για τα επόμενα πέντε χρόνια δεν φύτρωνε χορτάρι σε εκείνο το σημείο. Έκθεση ξένου προξενείου στη Θεσσαλονίκη περιγράφει τις δραματικές σκηνές που προηγήθηκαν της «διαλογής» των σκλάβων και έλαβαν χώρα πλάι στον τόπο των σφαγών: «Όλο το Κιόσκι είχε μετασχηματιστεί εις πανηγύρι κλαυθμώνος, ένθεν ανθρωπομακελείον, ένθεν αγοραπώλησις αιχμαλώτων, γυναικών, παιδιών, διηρημένον εις πωλητάς, διαφόρους, ένας έχων την μητέρα, άλλος τα τέκνα, έσκουζαν και τσίριζαν τα παιδιά διά τας μάνας των, αλλά αδύνατον, διότι άλλος είχε τους μεν, άλλος τους δε…».
Της Μαρίας Καραούλη http://www.makthes.gr/news/reportage/72763/
——————————————————
Το Ολοκαύτωμα της Νάουσας
Νάουσα, πόλις ηρωική, κτισμένη σ’; ένα ψηλό αντέρεισμα του Ανατολικού Βερμίου, σχηματισμένο από το άνοιγμα δύο άγριων φαραγγιών που χαμηλώνουν απότομα προς τον κάμπο της Ημαθίας, στα σύνορα της Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας. Στεριώνει τις πλάτες της στο δασωμένο Βέρμιο, ενώ μπροστά της απλώνονται καταπράσινες πλαγιές και κάμπος γεμάτος αμπέλια, ροδακινιές και μηλιές.
Δεξιά και αριστερά της πόλης κυλούν με βρόντο σκουρόχρωμα νερά που έχουν τις φλέβες τους στην καρδιά του Βερμίου.
Είναι άραγε νέα, όπως τη θέλει η ιστορία, ίδρυση της πόλης στα τέλη του 14ου αιώνα, ή παλιά, όπως δείχνουν τα Σπήλαια της Σχολής του Αριστοτέλη και τα απομεινάρια ιερού στις διπλανές πηγές, οι τάφοι και τα ερείπια των αρχαίων Μακεδόνων που ξεθάβονται στα θεμέλιά της και όπως το βροντοφωνάζουν τα νερά της Αράπιτσας που χρόνια ολόκληρα ρέουν ασταμάτητα ποτίζοντας τις πανάρχαιες ρίζες της;
Είναι μαζί παλιά και νέα η Νάουσα. Είναι η μοίρα μας, είναι η μοίρα της Ελλάδας και του Έλληνα. Οι παλιότεροι περιηγητές που πέρασαν από τη Νάουσα στα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας αλλά και οι σημερινοί επισκέπτες γοητεύονται από τις φυσικές ομορφιές του τοπίου και τη φιλόξενη διάθεση των Ναουσαίων και κάποιοι απορούν.
Πώς είναι δυνατόν μια τέτοια πόλη, προικισμένη από τη φύση, δουλεμένη από τους κατοίκους, πλούσια, όμορφη, σχεδόν ημιανεξάρτητη, με τόσα προνόμια δοσμένα από τη Βαλιντέ Σουλτάνα, να ξεσηκωθεί και να μπει στον αγώνα κατά των Τούρκων θυσιάζοντας τα πλούτη της και την ευημερία της; Ελεύθερη Μητρόπολη των Χριστιανών της πέραν του Αξιού Μακεδονίας την αποκαλεί ο Γάλλος περιηγητής και ιστοριογράφος Πουγκεβίλ.
Κι όμως η Νάουσα ξεσηκώθηκε σύσσωμη το Φλεβάρη του 1822.
Με επικεφαλής εκλεκτά τέκνα του, ο λαός της Νάουσας θεώρησε χρέος του να πάρει μέρος στον απελευθερωτικό αγώνα που είχε ήδη αρχίσει και βρισκόταν σε εξέλιξη στη Νότια Ελλάδα.
Άλλωστε δεν θα ήταν η πρώτη φορά, αφού μερικά χρόνια πριν, στα 1795, οι Ναουσαίοι είχαν αποκρούσει τρεις πολιορκίες του Αλή Πασά των Ιωαννίνων, ο οποίος έφτασε στο σημείο να πει “Τα Γιάννενα κι αν με γέρασαν η Νάουσα θα με πεθάνει”
Μυημένοι από νωρίς οι πρόκριτοι του τόπου στη Φιλική Εταιρεία, έχοντας παράδοση οι κάτοικοι στην οπλουργία και στην πολεμική τέχνη, πλαισιωμένοι από αρματωλούς και κλέφτες του Βερμίου, με αρχηγούς μεγάλες μορφές όπως ο Ζαφειράκης Λογοθέτης, ο Γεροκαρατάσος και ο Αγγελής Γάτσος από την Έδεσσα, αποφασίζουν να μπουν στην επανάσταση- 3 Μαρτίου 1822.
Η σημαία της λευτεριάς με το χρυσοκέντητο αναγεννώμενο φοίνικα ξεδιπλώνεται στο Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Δημητρίου και τα συγκεντρωμένα πλήθη μαγνητίζονται από τα λόγια του άρχοντα Ζαφειράκη. Μέσα σε φρενίτιδα ενθουσιασμού και με τις ευλογίες του αρχιμανδρίτη Γρηγορίου δίνουν όρκο πίστης για ¨Λευτεριά ή θάνατο΅
Κι ο αγώνας αρχίζει. Εξοντώνουν τον κατή Αβδούλ Βεχάπ και την Τούρκικη φρουρά της πόλης, εκλέγουν πολιτικό αρχηγό το Ζαφειράκη και διορίζουν γενικό στρατιωτικό αρχηγό της επανάστασης το Γερο- Καρατάσο.
Η πρώτη επίθεση των επαναστατημένων Ναουσαίων γίνεται κατά της Βέροιας. Η Τούρκικη φρουρά τρομοκρατημένη φεύγει αλλά οι Έλληνες δεν μπαίνουν στην πόλη, επειδή μαθαίνουν ότι φθάνει Τούρκικο σώμα από τη Θεσσαλονίκη. Γυρίζουν στη Νάουσα , αποφασισμένοι να αντιμετωπίσουν με όλες τους τις δυνάμεις τα στρατεύματα του Βαλή της Θεσσαλονίκης Εμπού Λουμπούτ.
Ο Γάτσος πιάνει ένα πυκνό δάσος έξω από την πόλη, κοντά στο Αρκουδοχώρι. Ο Καρατάσος οχυρώνεται στη μονή της Παναγίας του Δοβρά και ο Ζαφειράκης με τους υπαρχηγούς του Τσιάμη Καρατάσο, Φίλιππο Θεοδοσίου, Γιαννάκη Καρατάσο και Ζώτο αναλαμβάνουν την άμυνα της πόλης.
12 Μαρτίου 1822. Ο Κεχαγιάμπεης του Εμπού Λουμπούτ χτυπά με τα ασκέρια του το μοναστήρι της Παναγίας του Δοβρά. Η επίθεση αντιμετωπίζεται ηρωικά από τα παλικάρια του Γεροκαρατάσου και ο κεχαγιάμπεης υποχωρεί ηττημένος.
16 Μαρτίου 1822. Αγανακτισμένος ο Εμπού Λουμπούτ αναλαμβάνει ο ίδιος την πολιορκία της Νάουσας. Επιτίθεται επανηλλειμένα κατά της πόλης αλλά οι προσπάθειές του δεν καρποφορούν. Βλέποντας ότι το πάρσιμο της πόλης ήταν πολύ δύσκολο και αναλογιζόμενος τις δικές του απώλειες προτείνει στο Ζαφειράκη και στους Ναουσαίους να του παραδώσουν την πόλη τάζοντάς τους αμνηστία και πλούτη.
Οι Ναουσαίοι αρνούνται. “Μπέσα στους Αγαρινούς δεν δίνουμε. Ή θα λευτερωθούμε ή θα πεθάνουμε” είναι η απάντησή τους
Οι επιθέσεις των Τούρκων γίνονται τώρα ακόμα πιο ορμητικές. Το μαντάτο που έφτασε από την Υψηλή Πύλη σταλμένο από το Σουλτάνο “Πέτρα στην πέτρα να μη μείνει και ούτε πετεινού λαλιά να μην ακουστεί στις ρημαγμένες και στις ματωμένες όχθες της Αράπιτσας” πρέπει οπωσδήποτε να πάρει σάρκα και οστά.
Και η πολιορκία συνεχίζεται.
Μα η Νάουσα βαστάει. Όμως ως πότε;
Οι άντρες αραιώνουν, τα πολεμοφόδια σώζονται, τα καριοφίλια αχρηστεύονται από την πολύ χρήση, τα τρόφιμα τελειώνουν και ελπίδα για βοήθεια από πουθενά. Κι ο εχθρός πολυάριθμος κι έχει ρίξει στη μάχη και κανόνια.
18 Απρίλη 1822. Πατιέται η πύλη του Αγίου Γεωργίου. Μανιασμένοι οι Τούρκοι ορμούν στην πόλη σκορπίζοντας παντού τον όλεθρο και την καταστροφή. Οι ηρωισμοί όμως των Ναουσαίων δεν σταματούν. Κάθε σπίτι γίνεται ταμπούρι, κάθε πέτρα όπλο, κάθε δάκρυ μαχαίρι. Το αίμα κυλάει στο αφράτο χώμα και πυκνοί καπνοί ανεβαίνουν στον αιμάτινο ουρανό.
Αντιστέκονται στο ναό του Αγίου Δημητρίου ο Βαρβαρέσης με τους Σιουγγαρέους υπερασπιζόμενοι τα γυναικόπαιδα στην εκκλησία, μα πέφτουν όλοι νεκροί. Οχυρώνονται οι οπλαρχηγοί Ζώτος, Τσιούπης και Κωτούλας Καρατάσος σε ένα μεγάλο σπίτι και προσπαθούν να αναχαιτίσουν το Τούρκικο ασκέρι. Αλλά οι δυνάμεις λιγοστές. Ακολουθεί ηρωική έξοδος και τέλος φωτιά στην πυριτιδαποθήκη. Ολοκαύτωμα, σαν εκείνο του Καψάλη και του Γιωργάκη Ολύμπιου.
Ο πύργος του Ζαφειράκη , όπου είχαν μαζευτεί πάνω από 500 γυναικόπαιδα και 400 παλικάρια αντιστέκεται ακόμα. Μάταια; Ποιος ξέρει! Στις 21 του Απρίλη αποφασίζουν ηρωική έξοδο και εξαπατώντας τους Τούρκους κατορθώνουν να διασώσουν μερικά γυναικόπαιδα και να τα οδηγήσουν στον άγιο Νικόλαο. Οι Τούρκοι μπαίνουν στον πύργο και κατασφάζουν τους εναπομείναντες υπερασπιστές του, παίρνοντας ομήρους τις οικογένειες των οπλαρχηγών και πολλά γυναικόπαιδα. Οι μάχες συνεχίζονται μέρα νύχτα στους δρόμους, στα καλντερίμια, στις όχθες της Αράπιτσας.
Και να πως περιγράφει η Θάλεια Σαμαρά τη σκηνή της μεγάλης θυσίας των γυναικών.
“Αλαφιασμένες 13 νέες κοπέλες και μανούλες με μωρά στην αγκαλιά, μέσα απ τα χαλάσματα και τους καπνούς, τρέχουν προς τις ακρινές συνοικίες της πόλης με μια απεγνωσμένη κραυγή στο στόμα “στο βουνό, να σωθούμε”
Βγαίνουν στην εξοχή, σταματούν, η ανάσα κόβεται, τα πόδια τρέμουν, τα μωρά βαραίνουν στις αγκαλιές, μα η ελπίδα τις δίνει φτερά. Κοντεύουν στο γιοφύρι της Αράπιτσας, στους Στουμπάνους, ίσως προλάβουν να σωθούν. Μα από μακριά ακούγεται σάλαγος, χλαλοή, ξεκαθαρίζει ποδοβολητό αλόγων, φωνές και βρισιές. Οι Τούρκοι Αχ Παναγιά μου θα τις προλάβουν. Κι ύστερα ξέρουν τι τις περιμένει ατίμωση και το σκλαβοπάζαρο. Η σκέψη τις τρελαίνει, πνίγονται. Ανασασμός μόνο ο θάνατος. Για μια στιγμή χαμένες, σταματάνε. Κάτω απ’;τα πόδια τους με βουητό πέφτουν τα αφρισμένα νερά της Αράπιτσας. Είναι τα νερά τους. Από μικρές ο ήχος τους τις νανούριζε, τις συντρόφευε σ’; όλες τις ώρες της ζωής τους, είναι κατάδικά τους, αγαπημένα, και ο θάνατος εδώ στην αφρισμένη τους δίνη θάναι γλυκός λυτρωμός. Και ο χορός ξεκινά. Η πρώτη κοπέλα πέφτει και ακολουθούν κι άλλη, κι άλλη, σφίγγοντας στον κόρφο τους τα βρέφη και ζητώντας συγχώρεση απ’; αυτά. Ο απανωτός γδούπος των κορμιών δένεται με τη βουή του καταρράχτη. Ο πόνος, ο λυγμός και το παράπονο πνίγεται, σβήνει στους αφρούς, μα ψηλά στον αέρα ανεβαίνουν ανάλαφρες οι ψυχές. Επιτέλους λεύτερες!
Η σφαγή στην πόλη συνεχίζεται για 5 ημέρες. Και η διαταγή του Σουλτάνου εκτελείται. Η Νάουσα πάρθηκε. Κάηκαν τα σπίτια, γκρεμίστηκαν τα τείχη, χαλάστηκε η γη, οι κάτοικοι εξανδραποδίστηκαν, οι περιουσίες δημεύτηκαν. Πέρασε ο τύραννος και τα ρήμαξε όλα. Έτσι τουλάχιστον νόμισε, όπως νομίζει κάθε άμυαλος χαλαστής. Πάρθηκε η Νάουσα; Όχι! Η Νιάουστα, η περήφανη, η αγαπημένη, αυτή δεν μπορούσε να παρθεί ποτέ. Η Νάουσα δεν πάρθηκε, ξαναγεννήθηκε, γιατί πίστεψε πως επιτυχία δεν είναι τα πλούτη αλλά η λευτεριά. Ξαναγεννήθηκε η Νάουσα γιατί είχε κρυμμένη μέσα της την ανάσα της αιώνιας Ελλάδας. Η φωνή της, η φωνή της αφοβιάς του θανάτου, ο έρωτας της λευτεριάς και της ζωής μιλάει στις ψυχές και τις συγκλονίζει. Και το θαύμα γίνεται. Κοιτάξτε τις όχθες της Αράπιτσας.
Ας χαιρετίσουμε λοιπόν αυτόν τον γενναίο χορό, το χορό που μέσα στα ανάλαφρα λικνίσματά του κρατάει ακμαίο το μυστικό της αιώνιας Ελλάδας. Κι ας κλείνουμε ευλαβικά το γόνυ σε αυτόν τον τόπο που έγινε σύμβολο. Γιατί τα σύμβολα δεν χάνονται. Είναι αυτά που κρατούν ζωντανά τα έθνη και δημιουργούν οράματα για το μέλλον.
http://bliatkas-thomas.pblogs.gr/2008/04/to-olokaytwma-ths-naoysas-kyriakh-toy-thwma.html

Οι Ναουσαίες δεν είναι πια μόνες.  VIDEO

Στο χορό είναι πιασμένες Σουλιώτισσες, κόρες του Μωριά και της Μακεδονίας.Γυναίκες των Αιγαιοπελαγίτικων νησιών, της Κρήτης και της Κύπρου, γυναίκες της Μικρασίας και του Πόντου…

Γ.Θ (Εκτακτο Παράρτημα) – Antexoume - momyof6…
antexoume.wordpress.com

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2016

ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ,ΕΠΑΝΑΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ!!

Τα Αρχαία Ελληνικά επαναπρογραμματίζουν τον εγκέφαλο- Αφιερωμένο στους πολέμιους της Eλληνικής γλώσσας…


 Η παρακάτω είδηση είναι αφιερωμένη στους πολέμιους της Eλληνικής γλώσσας…Την συστηματική διδασκαλία της αρχαίας Ελληνικής γλώσσας προτείνουν ξένοι καθηγητές, σαν θεραπεία σε δυσλεκτικά παιδιά.Σύμφωνα με την θεωρία, του Καθηγητού της Φιλολογίας Eric Havelock, η οποία στηρίζεται στον Πλάτωνα…το αρχαίο Ελληνικό αλφάβητο προκάλεσε πακτωλό αφηρημένων εννοιών στον Αρχαίο Ελληνικό κόσμο, λόγω ενεργοποίησης του εγκεφάλου των χρηστών του.
 Στον συνεδριακό τόμο των τετρακοσίων σελίδων «Alphabet and the Brain, έκδοση Springer του 1988» παρουσιάζονται τα συμπεράσματα πλήθους κορυφαίων επιστημόνων φιλολόγων, γλωσσολόγων και άλλων ειδικοτήτων, πλην Ελλήνων αντιστοίχων ειδικοτήτων.Επιμελητές της έκδοσης ήταν ο Καθηγητής της Ιατρικής Charles Lumsden του Πανεπιστημίου του Τορόντο και ο Διευθυντής του Κέντρου Θεωρίας της Επικοινωνίας “Marchal McLuhan” Derrick De Kerckhove. Tα επιστημονικά αποτελέσματα τα οποία υποστηρίζουν την θεωρία του Havelock είναι τα εξής:
 
1. Η περιοχή Broca, που βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του εγκεφάλου, ενεργοποιήθηκε λίγο περισσότερο, λόγω του Ελληνικού αλφαβήτου διότι χρησιμοποιήθηκαν επιτυχώς φωνήεντα σε γραφή για πρώτη φορά.
 
2. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος επαναπρογραμματίστηκε ριζικώς.
 
3. Η πιο πάνω αναφερθείσα συγκλονιστική μεταβολή στην λειτουργία του εγκεφάλου προκάλεσε μία ουσιώδη αλλαγή στην ψυχολογία των χρηστών του αλφαβήτου από την οποία προέκυψε η ανάγκη επικοινωνίας των πολιτών δια της λειτουργίας του θεάτρου.
 
Οι δημοσιευμένες έρευνες της επιστημονικής ομάδας του Ιωάννη Τσέγκου παρουσιάζονται στο βιβλίο «Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΤΟΝΩΝ».
 
Σε αυτές, αλλά και σε νεώτερες έρευνες 1999-2010, απέδειξαν ότι οι μετρήσιμοι δείκτες της Λεκτικής Νοημοσύνης και της Αφαιρετικής Σκέψης με αποδεκτές τεχνικές επιταχύνθηκαν σε ομάδα 25 μη-δυσλεξικών παιδιών.
 
Η διδασκαλία στα παιδιά αυτά καθώς και οι μετρήσεις των δεικτών άρχισαν από την ηλικία των 8 ετών και συνεχίστηκαν μέχρι και τα 12 χρόνια τους.
 
Οι ίδιοι δείκτες επιβραδύνθηκαν στην ισάριθμη ομάδα μη-δυσλεξικών παιδιών τα οποία δεν διδάχθηκαν εβδομαδιαίως και εξωσχολικώς επί δίωρο την Αρχαία Γλώσσα.
 
Ας σημειωθεί ότι οι δύο ομάδες διδάχθηκαν τα ίδια προγραμματισμένα μαθήματα στο κανονικό ωράριο η δε στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων έγινε με γενικώς αποδεκτό πρότυπο.
 
Ωστόσο, η Αυστραλή Πανεπιστημιακή ερευνήτρια Kate Chanock έκανε ένα βήμα παράλληλο ως προς τον Ιωάννη Τσέγκο διότι στο έργο της «Help for a dyslexic learner from an unlikely source: the study of Ancient Greek, Literacy 2006» περιγράφει πως κατέστησε ένα αγγλομαθή δυσλεξικό σε μη-δυσλεξικό με τα Αρχαία Ελληνικά!
 
Εν τούτοις, από φέτος, τα μεν παιδιά της Αγγλίας του Δημοτικού στην περιοχή της Οξφόρδης, με επιστημονική πρόταση, επιπροσθέτως των μαθημάτων τους θα μαθαίνουν Αρχαία Ελληνικά, τα δε αντίστοιχης ηλικίας Ελληνόπουλα, μόνον με πολιτική απόφαση, δεν θα διδάσκονται την Αρχαία Γλώσσα ενώ θα έπρεπε, αλλά Αγγλικά!!
 
(Σταύρος Π. Παπαμαρινόπουλος, Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών Μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας και Τεχνολογίας 2004-2010 ).

Η ΦΛΟΓΑ !!!

Η Αφή της Ολυμπιακής Φλόγας στη γενέτειρα του Ολυμπισμού

ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ.....λίγα

ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΟΛΥΜΠΕ ΘΕΟΥΣ , ΜΗΤΕ ΛΕΒΕΝΤΕΣ ΟΣΣΑ......ΡΑΓΙΑΔΕΣ ΕΧΕΙΣ ΜΑΝΑ ΓΗ, ΣΚΥΦΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ ΧΑΡΑΤΣΙ, ΔΟΥΛΟΥΣ ΚΙ ΟΚΝΟΥΣ ΚΑΤΑΦΡΟΝΟΥΝ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΤΡΑΧΙΑ ΣΟΥ ΓΛΩΣΣΑ, ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ ΠΕΡΙΓΕΛΟΙ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΠΑΛΙΑΤΣΟΙ. Κ.ΠΑΛΑΜΑΣ

21η ΑΠΡΙΛΙΟΥ...ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ

Νικόλαος Μακαρέζος, Στυλιανός Παττακός, Γεώργιος Παπαδόπουλος

Νικόλαος Μακαρέζος, Στυλιανός Παττακός, Γεώργιος Παπαδόπουλος
Στρατιωτικό κίνημα, που εξερράγη τα ξημερώματα τις 21ης Απριλίου 1967, με επικεφαλής τον ταξίαρχο Στυλιανό Παττακό και τους συνταγματάρχες Γεώργιο Παπαδόπουλο και Νικόλαο Μακαρέζο. Κατέλυσε το δημοκρατικό πολίτευμα στην Ελλάδα και επέβαλλε μία στυγνή δικτατορία, που διήρκεσε επτά χρόνια.
Η χώρα την εποχή εκείνη βρισκόταν ουσιαστικά σε προεκλογική περίοδο. Οι εκλογές είχαν προκηρυχθεί για τις 28 Μαΐου και την εξουσία ασκούσε από τις 3 Απριλίου η ΕΡΕ, με πρωθυπουργό τον αρχηγό της Παναγιώτη Κανελλόπουλο, έχοντας τη συναίνεση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης Γεωργίου Παπανδρέου και του Βασιλιά Κωνσταντίνου. Γεγονός των ημερών ήταν η συναυλία των Rolling Stones στο γήπεδο του Παναθηναϊκού (17 Απριλίου), που όμως διαλύθηκε από την Αστυνομία, προς μεγάλη απογοήτευση των αθηναίων ροκάδων, που θα έβλεπαν ένα συγκρότημα - θρύλο στην ακμή της δημιουργικότητάς του.
Διάχυτη ήταν η πεποίθηση ότι τις επερχόμενες εκλογές θα κέρδιζε η Ένωση Κέντρου και θα επανερχόταν θριαμβευτικά στην εξουσία υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου. Πολλοί ήλπιζαν ότι θα ετίθετο ένα τέλος στη διετή πολιτική ανωμαλία, που έμεινε στην ελληνική ιστορία ως «Αποστασία» και σηματοδοτήθηκε με την παραίτηση του λαοπρόβλητου πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου (είχε λάβει το 52,2% στις εκλογές του 1964) στις 15 Ιουλίου 1965, μετά τη σύγκρουσή του με τον βασιλιά Κωνσταντίνο.Στα δεξιότερα του πολιτικού φάσματος, ένα τμήμα της ΕΡΕ ζητούσε ένα «λοχία» για να σώσει τη χώρα από τον αναρχοκομμουνισμό. Για τη μετεμφυλιακή Δεξιά της προδικτατορικής περιόδου, κομμουνιστές ήταν εν ευρεία εννοια και οι κεντρώοι και οπωσδήποτε ο απρόβλεπτος Ανδρέας Παπανδρέου, που ήταν το ανερχόμενο αστέρι στην πολιτική σκηνή και εκινείτο αριστερότερα από το κόμμα του, την Ένωση Κέντρου.Οι στρατηγοί, το Παλάτι, κάποιοι πολιτικοί της Δεξιάς και οι Αμερικανοί καλόβλεπαν μία μικρής διάρκειας συνταγματική εκτροπή, που θα επανέφερε την πολιτική κατάσταση στη σωστή ρότα, δηλαδή στην εναλλαγή στην εξουσία της Δεξιάς και ενός μετριοπαθούς Κέντρου. «Η Χούντα των Στρατηγών» έμεινε στα σχέδια, καθώς τους πρόλαβαν με το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου οι μικροί αξιωματικοί, με πρόσχημα τον κομμουνιστικό κίνδυνο. Τέτοια περίπτωση δεν διαφαινόταν στον ορίζοντα, καθώς η ΕΔΑ, που εκπροσωπούσε την κομμουνιστική Αριστερά (το ΚΚΕ ήταν εκτός νόμου), κινούνταν στο 11,80% των ψήφων στις εκλογές του 1964, σε σχέση με το 24,43% του 1958.
Πρέπει, όμως, να συνυπολογίσουμε ότι βρισκόμασταν 17 χρόνια από τη λήξη του Εμφυλίου Πολέμου και στην κορύφωση του Ψυχρού Πολέμου, όσον αφορά τον διεθνή περίγυρο. Ο στρατός ήταν πανίσχυρος, με παράδοση επεμβάσεων τον 20ο αιώνα, οι Αμερικανοί θεωρούσαν φέουδό τους την Ελλάδα, το δεξιό παρακράτος ήταν ισχυρό (Δολοφονία Λαμπράκη) και το Παλάτι ήταν ένας αυτόνομος πόλος εξουσίας, «που δεν βασίλευε, αλλά κυβερνούσε». Οι πολιτικοί που κυβέρνησαν αυτά τα 17 χρόνια (Πλαστήρας, Παπάγος, Καραμανλής και Παπανδρέου), ασχολήθηκαν κυρίως με την ανοικοδόμηση της χώρας και την οικονομική ανάπτυξη, παρά με το «βάθεμα και το πλάτεμα» των δημοκρατικών θεσμών και την εξάλειψη των μνημών του Εμφυλίου.Το πραξικόπημα, «Επανάσταση» για τους θιασώτες του, εκδηλώθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 21ης Απριλίου. Λίγες ώρες πριν, είχε ολοκληρωθεί η συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου και τα μέλη του αποχώρησαν για τα σπίτια τους, χωρίς να έχουν ιδέα για το τι θα επακολουθούσε. Ανάμεσά τους και ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Παναγιώτης Παπαληγούρας.Η τριάδα των Παπαδόπουλου, Παττακού και Μακαρέζου, μπορεί να ήταν άσοι στη συνωμοσία, αλλά εκμεταλλεύτηκαν τον βαθύ ύπνο των δημοκρατικών κυβερνήσεων και φρόντισαν να τοποθετήσουν στις πιο νευραλγικές θέσεις του στρατεύματος ανθρώπους μυημένους στα σχέδιά τους. Τους βοήθησε, επίσης, το γεγονός ότι μέσα στην Αθήνα υπήρχαν μεγάλες μάχιμες μονάδες, όπως το Κέντρο Εκπαιδεύσεως Τεθωρακισμένων, που βρισκόταν στη σημερινή Πολυτεχνειούπολη, με διοικητή τον ταξίαρχο Παττακό.
21 Απριλίου 1967: Τα τανκς της χούντας στους δρόμους της Αθήνας
Από εκεί βγήκαν τα πρώτα τανκς στις 2 τα ξημερώματα, για να καταλάβουν όλα τα στρατηγικά σημεία της πρωτεύουσας (Βουλή, Υπουργεία, ΕΙΡ, ΟΤΕ, Ανάκτορα). Την ίδια ώρα, ο συνταγματάρχης Ιωάννης Λαδάς εξαπέλυε πιστές στο κίνημα δυνάμεις για να συλλάβουν το σύνολο της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας. Οι πραξικοπηματίες έβαλαν σε εφαρμογή το ΝΑΤΟικό σχέδιο «Προμηθεύς», για την αντιμετώπιση του κομμουνιστικού κινδύνου, με αποτέλεσμα να κινηθούν όλες οι στρατιωτικές μονάδες της Αττικής. Μεγάλη ήταν η συμβολή του διοικητή της Σχολής Ευελπίδων, Δημήτρη Ιωαννίδη, ο οποίος κινητοποίησε το τάγμα της σχολής και τη Στρατιωτική Αστυνομία (ΕΣΑ).

Μία από τις πρώτες ενέργειες των συνωμοτών ήταν να συλλάβουν τον αρχηγό του ΓΕΣ αντιστράτηγο Σπαντιδάκη και να τον αντικαταστήσουν με τον ομοιόβαθμό του Οδυσσέα Αγγελή, που ήταν μυημένος στο κίνημα. Ο νέος αρχηγός του Στρατού έδωσε εντολή σε όλους του μεγάλους στρατιωτικούς σχηματισμούς να εφαρμόσουν το σχέδιο «Προμηθεύς» κι έτσι να εξασφαλισθεί η υπακοή του στρατεύματος σε όλη τη χώρα.
Η μοναδική ενέργεια για να αντιμετωπιστεί εγκαίρως το πραξικόπημα έγινε από την πλευρά του Υπουργού Δημόσιας Τάξης, Γεωργίου Ράλλη, ο οποίος προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον ταξίαρχο Ορέστη Βιδάλη για να κινητοποιήσει το Γ' Σώμα Στρατού στη Θεσσαλονίκη. Δεν πρόλαβε, αφού το σχέδιο «Προμηθεύς» είχε ήδη τεθεί σε εφαρμογή, με αποτέλεσμα ο ταξίαρχος Βιδάλης να μην λάβει ποτέ το σήμα του Γεωργίου Ράλλη.
Ο αιφνιδιασμός ήταν πλήρης και στις 3:30 τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου το στρατιωτικό κίνημα είχε επικρατήσει και μάλιστα αναίμακτα. Νωρίς το πρωί, το ραδιόφωνο ΕΙΡ έπαιζε εμβατήρια και δημοτικά άσματα και οι αγουροξυπνημένοι Έλληνες άκουγαν τα πρώτα «Αποφασίζομεν και Διατάζομεν» των δικτατόρων, που ήταν η απαγόρευση των συγκεντρώσεων άνω των τριών ατόμων. Με συντακτική πράξη κατά τη διάρκεια της ημέρας ανεστάλησαν οι διατάξεις του Συντάγματος και ματαιώθηκαν οι εκλογές της 28ης Μαΐου 1967.
Αιφνιδιασμένοι από τις εξελίξεις φαίνεται να ήταν και οι Αμερικανοί, που δεν περίμεναν την κίνηση του Παπαδόπουλου. Τον πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Αθήνα Φίλιπ Τάλμποτ ξύπνησε ο ανιψιός του πρωθυπουργού Κανελλόπουλου, Διονύσης Λιβανός, και του ανακοίνωσε την είδηση. Όταν μετά από λίγες μέρες ο Τάλμποτ είπε στο σταθμάρχη της CIA στην Αθήνα, Τζακ Μέρι, ότι το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου ήταν ο βιασμός της Ελληνικής Δημοκρατίας, αυτός του απάντησε κυνικά: «Μα, πως είναι δυνατόν να βιάσεις μία πόρνη;..»
H ορκομωσια της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Κόλλια
Μόνο δύο πρωινές εφημερίδες πρόλαβαν να περιλάβουν στην ύλη τους την εκδήλωση του πραξικοπήματος. Η «Καθημερινή» στην πρώτη της σελίδα είχε ένα μονόστηλο με τίτλο «Την 2αν πρωινήν εξερράγη στρατιωτικόν κίνημα. Συνελήφθησαν πολιτικοί άνδρες», ενώ η «Αυγή» πάνω από τον τίτλο της έγραφε: «Συνελήφθησαν από στρατιωτικούς οι Μ. Γλέζος, Λ. Κύρκος, Α. Παπανδρέου. Ασυνήθιστες κινήσεις στρατιωτικών και αστυνομικών δυνάμεων».

Στις 7 το πρωί, η ηγεσία των πραξικοπηματιών επισκέφθηκε στα Ανάκτορα του Τατοΐου τον Κωνσταντίνο και του ζήτησε να ορκίσει την κυβέρνησή τους. Η περιοχή ήταν περικυκλωμένη από τανκς για να μην υπάρξει περίπτωση δυναμικής αντίδρασης από τον άνακτα. Ο βασιλιάς, παρά την προτροπή του συλληφθέντα πρωθυπουργού Παναγιώτη Κανελλόπουλου να αντισταθεί, συμβιβάστηκε μαζί τους «για να μην χυθεί αίμα ελληνικό» και αργά το απόγευμα όρκισε την κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνο Κόλλια. Επρόκειτο βέβαια για πρωθυπουργό - μαριονέτα, αφού τα νήματα κινούσε ο ισχυρός άνδρας του κινήματος, συνταγματάρχης Γεώργιος Παπαδόπουλος. Ο συλληφθείς και αποπεμφθείς αρχηγός του ΓΕΣ Γρηγόριος Σπαντιδάκης, άνθρωπος του βασιλιά, όπως και ο Κόλλιας, προσχώρησε στους κινηματίες και ανέλαβε Υπουργός Εθνικής Άμυνας.
Την ίδια μέρα άρχισαν και οι συλλήψεις απλών πολιτών, ενώ είχαμε και τα πρώτα θύματα. Τα όργανα της Χούντας δολοφονούν στον Ιππόδρομο, που είχε μετατραπεί σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, το στέλεχος της ΕΔΑ Παναγιώτη Ελή, ενώ ένας στρατιώτης πυροβολεί τη νεαρή Αθηναία Μαρία Καλαυρά, γιατί δεν υπάκουσε στις διαταγές του. Δέκα ημέρες αργότερα, η Χούντα ανακοίνωσε ότι οι συλληφθέντες ανέρχονταν σε 6509 άτομα, στη συντριπτική τους πλειονότητα αριστερών πεποιθήσεων.
Η Ελλάδα από την 21η Απριλίου 1967 μπήκε στο «γύψο», κατά την έκφραση του Παπαδόπουλου, για 7 χρόνια, 3 μήνες και 3 μέρες. Η Δικτατορία κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος στις 23 Ιουλίου 1974, μετά το εγκληματικό πραξικόπημα στην Κύπρο και την τουρκική εισβολή στη Μεγαλόνησο. Η κατάργηση των στοιχειωδών ελευθεριών, οι φυλακές, οι εξορίες και τα βασανιστήρια, οι δολοφονίες των αντιπάλων του καθεστώτος, ο πνευματικός και πολιτιστικός μεσαίωνας, αλλά και η Κυπριακή τραγωδία, καταγράφουν τη Χούντα των Συνταγματαρχών ως μία από τις μελανότερες στιγμές της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.


ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/250#ixzz46S35a5QO

Δευτέρα, 18 Απριλίου 2016

ΕΛΛΗΝΑΣ....Ο ΝΕΟΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΑΓΡΟΤΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ!!

Ο καλύτερος νέος αγρότης στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι Έλληνας βιοκαλλιεργητής (βίντεο)
Το πρώτο βραβείο στον 3ο Ευρωπαϊκό Διαγωνισμό για την Ανάδειξη του Καλύτερου Νέου Αγρότη της Ευρώπης που διεξήχθη στις 7 Απριλίου στο Ευρωκοινοβούλιο έλαβε η Ελλάδα.Η χώρα μας εκπροσωπήθηκε από τους νέους αγρότες Θοδωρή Βασιλόπουλο του Γεωργίου και Γιώργο Βασιλόπουλο του Τρύφωνα, οι οποίοι εξελέγησαν ύστερα από διαγωνισμό που πραγματοποιήθηκε στη χώρα μας από την Πανελλήνια Ένωση Νέων Αγροτών.Κατάφεραν να κερδίσουν το πρώτο βραβείο καλύτερου έργου στο σύνολό του, σύμφωνα με το organiclife.gr, παρά το γεγονός ότι λόγω των τελευταίων τρομοκρατικών επιθέσεων δεν κατάφεραν να παρουσιάσουν αυτοπροσώπως τη δουλειά τους.Οι δυο νέοι αγρότες παράγουν και μεταποιούν μαζί με την οικογένειά τους έξτρα Παρθένο Ελαιόλαδο, βιολογικής καλλιέργειας, βρώσιμες ελιές και ελαιόλαδο από άγριες ελιές βιολογικής γεωργίας, ενώ δραστηριοποιούνται σε αροτριαίες καλλιέργειες και σε κηπευτικά.Στο διαγωνισμό οι Έλληνες συμμετείχαν με το καινοτόμο ρομποτικό μηχάνημα συγκομιδής ελαιοκάρπου ποικιλίας Κορωνέϊκη, το οποίο μπορεί να καταστήσει το ελαιόλαδο ανταγωνιστικό σε ολόκληρο τον κόσμο και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την αύξηση παραγωγής του εθνικού προϊόντος μας, του ελαιολάδου.
 «Ταιριάξαμε την παράδοση με την καινοτομία και πετύχαμε την μείωση του λειτουργικού κόστους, του χρόνου συγκομιδής, ενώ προστατεύσαμε και τα ελαιόδεντρα από την «κακοποίηση» που υφίστανται από άλλους μηχανικούς τρόπους μαζέματος της ελιάς. Το 2009 χρησιμοποιήσαμε το μηχάνημα με εκπληκτικά αποτελέσματα», τονίζει ο Θοδωρής Βασιλόπουλος.Οι πυρκαγιές του 2007 στην Ηλεία οι οποίες ξεκίνησαν από τα κτήματα τους κατέστρεψαν όλες τις γεωργικές τους εκτάσεις. Δεν εγκατέλειψαν όμως το τόπο τους. Ξαναδημιούργησαν από το μηδέν την αγροτική τους επιχείρησή.
 Δημιούργησαν τις κατάλληλες υποδομές στη συνοικία Τσαφλέϊκα- Πανόραμα που βρίσκεται 5 χιλιόμετρα ανατολικά του Δήμου Ήλιδας δίπλα στο αρχαίο μονοπάτι που ενώνει την Αρχαία Ήλιδα με την Αρχαία Ολυμπία. Αποτελείται από 2.200 στρέμματα πευκοδάσους με πλούσιο υδροφόρο ορίζοντα.Φύτεψαν νέες ελιές. Ένωσαν τις δυνάμεις τους και έφτιαξαν τον συνεταιρισμό βιοκαλλιεργητών για την παραγωγή, τυποποίηση έξτρα παρθένου ελαιόλαδου, βρώσιμων ελιών και μιας σπάνιας ποικιλίας αγριελιάς. Το 2007 κατοχύρωσαν την επωνυμία τους «Βιοήλις» και το 2008-2013 φύτεψαν χιλιάδες ελαιόδεντρα με την παραδοσιακή μέθοδο, χρησιμοποιώντας δίχτυα και πανιά μέσω του ρομποτικού μηχανήματος. 
«Η αναζήτηση λύσεων για την γρήγορη συγκομιδή των ελιών μας οδήγησε στο να σχεδιάσουμε πάνω σε ένα πρότυπο μηχάνημα τύπου unimog, ένα καινοτόμο ρομποτικό μηχάνημα, το οποίο κατασκεύασε τοπική εταιρία.
Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του 3ου Ευρωπαϊκού Συνεδρίου Νέων Αγροτών όπου συγκεντρώθηκαν πάνω από 200 αγρότες από 17 διαφορετικά κράτη μέλη στις Βρυξέλλες και διοργανώθηκε από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα σε συνεργασία με τη Συνομοσπονδία των πορτογαλικών Αγροτών (ΚΓΠ) και την Οργάνωση των ισπανικών Αγροτών (ASAJA).«Το συνέδριο είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε και να γιορτάσουμε το ζωτικής σημασίας έργο που επιτελούν οι νέοι ευρωπαίοι γεωργοί για τη γεωργία, όχι μόνο για σήμερα αλλά και για το μέλλον, δεδομένης της τάσης γήρανσης από την οποία υποφέρει ο αγροτικός πληθυσμός», δήλωσε η ισπανίδα ευρωβουλευτής Esther Herranz.
 Την ικανοποίηση του για το βραβείο που απέσπασαν οι έλληνες νέοι αγρότες εξέφρασε και ο Μανώλης Κεφαλογιάννης Έλληνας πρέσβης των Νέων Αγροτών στο Ε.Κ, ο οποίος θεωρεί ότι ο πρωτογενής τομέας και οι νέοι άνθρωποι θα οδηγήσουν τη χώρα μπροστά.
 Τα υπόλοιπα βραβεία που δόθηκαν είναι: καλύτερο έργο: Βουλγαρία: Petko Simeonov (ισοψήφησε με την Ελλάδα) πιο καινοτόμο έργο: Πορτογαλία: Henrique Silvestre Ferreira, πιο βιώσιμο έργο: Ισπανία: Alicia Pardo García.

ΑΠΕΡΓΟΥΝ οι Γάλλοι,γιά την κατάργηση των Αρχαίων Ελληνικών!!

0557651001432398757

Σε 24ωρη απεργία και σε διαδηλώσεις σε όλους τους δρόμους προχώρησαν καθηγητές και καθηγήτριες στην Γαλλία, για να διαμαρτυρηθούν απέναντι στις αλλαγές που έρχονται στη παιδεία και προωθούν την αντικατάσταση των Αρχαίων Ελληνικών και τα Λατινικών, με «Γλώσσες και πολιτισμοί της αρχαιότητας». Εκτός από την αντικατάσταση των Ελληνικών και των Λατινικών, θα υπάρξει και κατάργηση του ενισχυμένου προγράμματος ξένων γλωσσών για τα 12χρονα παιδιά που έχουν κλίση στις γλώσσες.Ένας γονέας δήλωσε για τα Αρχαία Ελληνικά πως «Δεν θεωρώ φυσιολογικό να βάζουμε όλους τους μαθητές στο ίδιο τσουβάλι. Ας επιτρέψουμε στους καλούς μαθητές να δουλέψουν».ΟΙ προσπάθεια αυτή της κυβέρνησης γίνεται για να βελτιωθεί όπως λέει το επίπεδο, αλλά το 60% των Γάλλων διαφωνεί.
Πηγή: eleysis-ellinwn.gr

Τρίτη, 12 Απριλίου 2016

ΧΑΜΙΔΙΕ.....ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ,ΠΟΥ ΜΙΛΑΝΕ....ΕΛΛΗΝΙΚΑ !!

Το χωριό Χαμιδιέ (στα σύνορα Συρίας και Λιβάνου) δημιουργήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα κατόπιν εντολής του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ, ο οποίος για άγνωστους λόγους έστειλε εκεί Έλληνες από την Κρήτη, οι οποίοι μέχρι σήμερα διατηρούν της κρητική διάλεκτο και χρησιμοποιούν τις μαντινάδες. Οι πρόγονοι αυτών των Έλλήνων Κρητικών ,που ζούν τώρα στη Συρία,είχαν εξοριστεί και εκδιωχθεί από την Κρήτη επί τουρκοκρατίας. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι είχαν αλλαξοπιστήσει και γι΄ αυτό έφυγαν.
Copy the BEST Traders and Make Money : http://ow.ly/KNICZ

Κυριακή, 10 Απριλίου 2016

200 ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ......


200 τουρκικές λέξεις που κακως χρησιμοποιούμε καθημερινά! 21530-810x425

   Καλό ειναι σιγά – σιγά να επαναφέρουμε τις αντίστοιχες Ελληνικές λεξεις.------Καθημερινά χρησιμοποιούμε πολλές δεκάδες λέξεις οι οποίες είναι Τουρκικές και έχουν παρεισφρύσει στη γλώσσα μας χωρίς να μην γνωρίζουμε την προέλευση τους και την αντίστοιχη Ελληνική έννοια.---

Βέβαια μπορούμε να συνεχίσουμε να παρακολουθούμε τουρκικά σήριαλ που παίζονται καθημερινά από τα κανάλια μας, και με τον καιρό να κάνουμε περισσότερες αυτές τις λέξεις που χρησιμοποιούμε καθημερινά στην ζωή μας.
Σε αλφαβητική σειρά, μερικές από τις τουρκικές λέξεις που χρησιμοποιούμε συχνότερα:
ΑΛΑΝΙ (αλήτης),--
ΑΛΑΝΑ (ανοιχτός χώρος),--
ΑΓΑΣ (δεσποτικός-αυταρχικός),--
ΑΓΙΑΖΙ (πρωινό ή νυχτερινό κρύο),--

 ΓΙΑΟΥΡΤΙ (πηγμένο γάλα),--
ΤΣΕΠΗ (θυλάκιο),--
ΤΑΒΑΝΙ (οροφή),
ΤΖΑΚΙ (παραγώνι),--
ΚΑΙΚΙ (βάρκα),---
ΜΕΛΤΕΜΙ (άνεμος ετησίας),--

ΜΑΝΑΒΗΣ (οπωροπώλης),--

ΜΠΑΚΑΛΗΣ (παντοπώλης),--
ΓΛΕΝΤΙ (διασκέδαση),--
ΚΑΒΓΑΣ (φιλονικία)--
ΚΕΦΙ (ευδιαθεσία),--
ΧΑΤΙΡΙ (χάρη),--
ΝΤΕΡΤΙ (καημός),--
ΝΤΑΒΑΝΤΟΥΡΙ (σύγχυση),--
ΤΣΙΜΠΟΥΚΙ (καπνοσύριγγα),--
ΧΑΣΑΠΙΚΟ (κρεοπωλείο),--
ΝΤΟΥΛΑΠΙ (ιματιοθήκη),--
ΔΕΡΒΕΝΙ (κλεισούρα),--
ΜΠΑΙΡΑΚΙ (σημαία),--
ΤΣΟΜΠΑΝΗΣ (βοσκός-ποιμένας),--
ΓΙΛΕΚΟ (περιθωράκιον),--
ΧΑΜΠΑΡΙΑ (αγγελία-νέα),--
ΓΙΑΠΙ (οικοδομή),--
ΓΙΑΚΑΣ (περιλαίμιο),--
ΓΙΑΡΜΑΣ (ροδάκινο),
ΓΙΝΑΤΙ (πείσμα),
ΓΙΟΥΡΟΥΣΙ (επίθεση),
ΓΚΕΜΙ (χαλινάρι),
ΓΟΥΡΙ (τύχη),
ΓΡΟΥΣΟΥΖΗΣ (κακότυχος),
ΓΚΑΙΝΤΑ (άσκαυλος),
ΕΡΓΕΝΗΣ (άγαμος),
ΖΑΜΑΝΙΑ (μεγάλο χρονικό διάστημα),
ΖΑΡΖΑΒΑΤΙΚΑ (λαχανικά),
ΖΟΡΙ (δυσκολία),
ΖΟΥΜΠΟΥΛΙ (υάκινθος),
ΚΑΒΟΥΚΙ (καύκαλο),
ΚΑΒΟΥΡΔΙΖΩ (φρυγανίζω-ξεροψήνω),
ΚΑΖΑΝΙ (λέβητας),
ΚΑΣΜΑΣ (αξίνα-σκαπάνη),
ΚΑΛΕΜΙ (γραφίδα),
ΚΑΛΟΥΠΙ (μήτρα-πρότυπο),
ΚΑΛΠΙΚΟΣ (κίβδηλος),
ΚΑΠΑΚΙ (σκέπασμα- κάλυμμα),
ΚΑΡΑΟΥΛΙ (φρουρά-σκοπιά),
ΚΑΡΠΟΥΖΙ (υδροπέπων),
ΚΟΥΒΑΣ (κάδος-αγγείο),
ΝΤΙΠ ΓΙΑ ΝΤΙΠ (ολωσδιόλου),
ΚΑΤΣΙΚΑ (ερίφι-γίδα),
ΚΕΛΕΠΟΥΡΙ (ανέλπιστο εύρημα),
ΚΙΜΑΣ (ψιλοκομμένο κρέας),
ΚΙΟΣΚΙ (περίπτερο),

Παρασκευή, 8 Απριλίου 2016

ΟΙ 12 ΘΕΟΙ ΣΤΟ ΖΩΔΙΑΚΟ ΚΥΚΛΟ....


Η μυθολογία μας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τους συμβολισμούς της αστρολογικής γνώσης. Θυμάμαι, χρόνια πριν, είχα ακούσει ένα γνώστη της αστρολογίας να υποστηρίζει πως όταν γνωρίζουμε μυθολογία, τότε μπορούμε να μάθουμε κι αστρολογία. Κι είχε απόλυτα δίκιο. Οι σημαντικοί αστρολόγοι ανά τον κόσμο, ασχολούνται και βασίζουν την μελέτη τους, στα στοιχεία της ελληνικής μυθολογίας, για να προχωρήσουν σε κάθε έρευνα. Πώς θα μπορούσαμε λοιπόν, να τοποθετήσουμε τους δώδεκα θεούς του Ολύμπου, μέσα στα δώδεκα ζώδια? Ποια θα ήταν η καλύτερη αντιστοιχία τους; Οι απόψεις δεν συμπίπτουν πάντα, αλλά θα παραθέσω την προσωπική μου, με τις επεξηγήσεις που ταιριάζουν περισσότερο ως προς τη συσχέτιση των Ολύμπιων θεών και του ζωδιακού κύκλου.

ΚΡΙΟΣ

Στο ζώδιο του Κριού, εκείνη που τοποθετείται είναι η Παλλάδα Αθηνά. Η θεά με την πανοπλία και το ακόντιο, ετοιμοπόλεμη και ισχυρή, αυτόνομη κι αυτοκέφαλη, στοιχεία έντονα του ζωδίου του Κριού. Η γέννηση της Αθηνάς είναι περίεργη. Λέγεται, πως ο Δίας, πριν την Ήρα είχε παντρευτεί τη θεά Μήτυ, που ήταν γεμάτη σοφία και γνώση. Όταν εκείνη έμεινε έγκυος στην Αθηνά, την ξεγέλασε κι έριξε μέσα στη κοιλιά του την Αθηνά. Η Αθηνά μεγάλωσε μέσα στον πατέρα της. Όταν ήταν η ώρα να γεννηθεί, ο Δίας είχε πονοκεφάλους και ζήτησε από τον Ήφαιστο να τον βοηθήσει. Εκείνος με ένα τσεκούρι, άνοιξε το κεφάλι του Δία και ξεπήδησε πάνοπλη η Αθηνά.

Το κεφάλι, είναι σε αντιστοιχία με το ζώδιο αυτό. Η έλλειψη της παρέμβασης μίας μητέρας, της προσδίδει περιορισμένα θηλυκά χαρακτηριστικά. Είναι γνωστό πως η Αθηνά ήταν ένα άτομο με ιδιαίτερες νοητικές ικανότητες, στρατηγικό μυαλό και δυναμισμό. Δεν φοβόταν να υπερασπιστεί τους πολεμιστές, τους ανδρείους και τους πολυμήχανους. Θεωρείτο θεά του πολέμου. Στα αρχαία κείμενα, μαθαίνουμε πως βοήθησε τον Διομήδη, τον Οδυσσέα, τον Τηλέμαχο, τον Ορέστη, τον Θησέα, τον Ηρακλή κι άλλους ήρωες. Θαύμαζε τους γενναίους. Λέγεται πως εκείνη ίδρυσε τον ’ρειο Πάγο κάτω από την Ακρόπολη (Άρης - κυβερνήτης του Κριού) κι έθεσε τις βάσεις για το ανθρώπινο δίκαιο (απέναντι ζώδιο - Ζυγός).

ΤΑΥΡΟΣ

Στον Ταύρο, τοποθετείται η θεά Αφροδίτη, όπως είναι φυσικό, καθώς είναι κυβερνήτης του. Θεά της ομορφιάς, γεννήθηκε μετά από την αποτρόπαιη πράξη του Κρόνου προς τον Ουρανό, μέσα από τους αφρούς της θάλασσας. Λέγεται πως όταν πάτησε τα χώματα της Κύπρου, η «Αναδυομένη» Αφροδίτη, ξεφύτρωσαν κάτω από τα λυγερά της πόδια, χλόη και λουλούδια. Ο Ταύρος, ζώδιο της φύσης και της καλλιέργειας, βρήκε την γονιμότητα με την παρουσία της Αφροδίτης. Θεωρείτο η θεά της ανοιξιάτικης βλάστησης, κάτι που ταιριάζει απόλυτα με τους μήνες Απρίλιο και Μάιο, κατά τους οποίους έχουμε το ζώδιο του Ταύρου. Τότε βλέπουμε τους καρπούς των δέντρων, τους ανθούς στους αγρούς και στους κήπους. Συχνά, παριστάνεται από καλλιτέχνες στεφανωμένη με τριαντάφυλλα.

Η Αφροδίτη ήταν πανέμορφη. Ο Ταύρος είναι το ζώδιο της αισθητικής και της ομορφιάς. Είναι το ζώδιο του καθαρού ουρανού, των κελαηδημάτων των πουλιών, του έρωτα, της αγάπης. Η φύση ζευγαρώνει, ερωτοτροπεί, κατά την περίοδο του Ταύρου. Οι χυμοί των φυτών, οι ορμόνες όλων (στοιχείο κι αυτό της Αφροδίτης) είναι σε άνθιση και συχνά, αυτή τη περίοδο οι μαθητές, είναι αφηρημένοι, ακόμη και μικρά παιδιά, συμπεριφέρονται σαν να ξεφεύγουν από την καθημερινότητα. Μην ξεχνάμε, πως παιδί της είναι ο Έρωτας. Νωχελική, καθώς δεν επιδιώκει την δράση παρά μόνο μέσω της αγάπης ή της αισθητικής περιποίησης, ταιριάζει με το βαρύ και δυσκίνητο στοιχείο του Ταύρου. Δεν χρειάζεται ταχύτητα και παρορμητισμό, δεν χρειάζεται ευελιξία. Ξέρει πως αρέσει και αυτό της αρκεί. Στέκεται να τη θαυμάσουν. Και στέκεται στο ζώδιο του Ταύρου, απέναντι από το ζώδιο του Σκορπιού, της ερωτικής πράξης όπου κυβερνά ο ’ρης. Τη συνόδευαν οι Τρεις Χάριτες, καθώς η ίδια αντιπροσώπευε την χάρη και την ομορφιά. Θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε το ζώδιο του Ταύρου, ένα ζώδιο στο οποίο οι απολαύσεις έχουν προτεραιότητα.

ΔΙΔΥΜΟΙ

Στο ζώδιο των Διδύμων, κυβερνά ο Ερμής. Ο φτεροπόδαρος θεός του Ολύμπου είναι αυτός που τοποθετείται εδώ. Ο Ερμής ήταν ο αγγελιαφόρος των θεών, αυτός που μετακινείτο μεταξύ Ολύμπου και Γης, μεταξύ των πνευματικών πατέρων και των γήινων παιδιών τους. Ο συνδετικός κρίκος του πνευματικού και του φυσικού πεδίου, μέσα από τη γνώση και τη διανοητική αντίληψη. Ο Ερμής ήταν από μικρός περίεργος, άτακτος και πονηρός, όπως μας περιγράφει η εξωτερική πλευρά της μυθολογίας. Έκλεψε, σαν μωρό ακόμα, τα βόδια του αδελφού του Απόλλωνα, τα αθάνατα βόδια των θεών. Τα άφησε σε ένα σπήλαιο και για να μην αφήσει ίχνη, ο μύθος λέει πως πέταξε τα πέδιλά του και έπλεξε άλλα από κλαδιά μυρτιάς. Μετά επέστρεψε στο βρεφικό κρεβατάκι του και τυλίχτηκε με τα σπάργανα, σαν νεογέννητο. Ο Απόλλωνας όμως, κατάλαβε ποιος έκλεψε τα βόδια, με την μαντική του ικανότητα. Για να συμφιλιωθεί μαζί του, ο Ερμής του χάρισε την πρώτη λύρα που έφτιαξε, με το όστρακο μίας χελώνας. Κι ο Απόλλωνας, ορκίστηκε να τον αγαπά περισσότερο από όλους τους θεούς.

Η πονηριά και η αταξία του Ερμή, δεν ήταν κακόβουλη. Περισσότερο δείχνει την σκανταλιά, σαν παιχνίδι, σαν επιπόλαιη πράξη, που όμως εμπεριέχει ευστροφία, καθώς ο μύθος αναφέρεται σε ένα βρέφος, άρα σε ένα ανώριμο άτομο, που διαθέτει παρ' όλα αυτά την γνώση και την ικανότητα σχεδιασμού. Η επιδερμική, εξωτερική πλευρά των Διδύμων, μπορεί να φέρει την επιπόλαιη σκέψη ή απόφαση. Αλλά σαν διπλό ζώδιο, μπορεί να περιέχει και την εσωτερική πλευρά του Ερμή. Ας μη ξεχνάμε πως με το όνομα Ερμής ο Τρισμέγιστος, υπάρχει στην ιστορία ο πρώτος Μύστης. Σ' αυτόν αποδίδεται και η σύνθεση του ζωδιακού. Ο Ερμής γνωρίζει από την κούνια του τεχνάσματα κι έχει ικανότητες. Αν ο Απόλλωνας θεωρείται ο θεός της Μουσικής, ο Ερμής εμφανίζεται ένα βήμα μπροστά, να του προσφέρει την πρώτη λύρα. Είναι ένα παιδί με ιδιαίτερα χαρίσματα.

Μία άλλη ιδιότητα του Ερμή ήταν «ψυχοπομπός». Μία σημαντική αποστολή, που συνέδεε τον θεό αυτό με το βασίλειο νεκρών και ζωντανών. ’ρα με κάθε βασίλειο. Ο Λόγος που αναπτύχθηκε μέσω της ικανότητας του Ερμή, τα γράμματα, η επικοινωνία, η συνδιαλλαγή, το εμπόριο, είναι όλα στοιχεία των Διδύμων. Οι Ερμές (κεφαλές του Ερμή, όπου αναγράφονταν τα ονόματα των οδών), δείχνουν τις μικρές μετακινήσεις. Αλλά, το κηρύκειο, η ράβδος με τα δύο φίδια, αποδεικνύουν, πως οι Δίδυμοι, αν εμβαθύνουν, μπορούν να αποκτήσουν τη γνώση και μάλιστα, τη γνώση που θεραπεύει.

ΚΑΡΚΙΝΟΣ

Σεληνιακή θεά ήταν η Αρτεμις, αδελφή του Απόλλωνα. Γεννήθηκε στη Δήλο, ένα νησί που ήταν κρυμμένο κάτω από τα νερά της θάλασσας και φανερώθηκε (δηλώθηκε) για να γεννηθούν τα δίδυμα αδέλφια. Κάποιοι τοποθετούν τη θεά του κυνηγιού στον Τοξότη, αλλά, ο Δίας είναι όπως θα εξηγήσω, κατά την γνώμη μου, ο θεός που ούτως ή άλλως κατέχει τη θέση του Τοξότη δικαιωματικά. Η Αρτεμις μάλιστα γεννήθηκε πριν τον Απόλλωνα, έτσι ο Καρκίνος έρχεται πριν τον Λέοντα, σημείο του ζωδιακού με το Απολλώνιο φως. Ήταν το δίδυμο του Απόλλωνα, εκείνος θεός της ημέρας, εκείνη θεά της νύχτας. Προστάτευε τους διαβάτες, τους νέους και τις νέες, τα θηράματα στα δάση. Η έννοια της προστασίας είναι μητρική και ταιριάζει στο ζώδιο του Καρκίνου. Εξ άλλου, η Σελήνη, έχει τρεις εκφράσεις. Σαν Σελήνη, φως της νύχτας, σαν Άρτεμις, θεά της φύσης που ηρεμεί και σαν Εκάτη, εκδικητική θεά.

Θεωρείτο θεά της φύσης και της γεωργίας (ο 4ος οίκος, που αντιστοιχεί στο 4ο ζώδιο, είναι στην εγκόσμια αστρολογία, ο οίκος της γης, της σοδιάς και της καλλιέργειας). Ωρίμαζε τους καρπούς των δέντρων και ωρίμαζε τις σοδιές. Αυτό είναι σημαντικό για το ζώδιο του Καρκίνου, που είναι το ζώδιο της τροφής και της φροντίδας του βρέφους, ή της οικογένειας ευρύτερα. Ήταν παράλληλα θεά και του ζωικού βασιλείου και θεά της κτηνοτροφίας. Η έννοια της τροφής βρίσκεται πάλι εδώ. Η θεά ήταν σεμνή, όμορφη και είχε στη προστασία της τους νέους που δεν είχαν ακόμη συνάψει σχέσεις. Έμοιαζε με μία μητρική αγκαλιά, μέσα στην οποία μπορούσε να βρει καταφύγιο κάθε ζωντανό πλάσμα, που λειτουργούσε αγνά και καθαρά, σαν το παιδί που βρίσκει προστασία στην ζεστασιά της μητέρας του.

ΛΕΩΝ

Μετά την Αρτέμιδα, έχει σειρά να έρθει στο φως ο αδελφός της Απόλλωνας. Ο θεός αυτός ταιριάζει με το ζώδιο του Λέοντα. Είναι ο Ηλιακός Λόγος, ο Χριστικός θεός, το Θείο Φως στην εκδήλωσή του. Ο Απόλλωνας, είναι θεός της μουσικής, της ποίησης, της χαράς, της ζωής, της αρμονίας στη φύση. Ο Λέων, σαν ζώδιο, συμβολίζει τον άρχοντα, τον βασιλιά. Ποιο άλλο θεϊκό αρχέτυπο θα ταίριαζε καλύτερα από τον Απόλλωνα; Το ζώδιο του Λέοντα, εκδηλώνει την σταθερή φωτιά, τη φωτιά της δημιουργίας. Ο Απόλλωνας, ο Μουσαγέτης, με τις εννέα Μούσες του, είναι ο θεός της δημιουργικότητας μέσω της τέχνης. Όλες οι τέχνες τον είχαν θεό, καθώς οι Μούσες ήταν ακόλουθές του. Λέγεται πως ήταν οδηγός των Μοιρών που κατευθύνουν την τύχη των ανθρώπων. Το ζώδιο του Λέοντα, είναι το ζώδιο της τύχης και των τυχερών παιχνιδιών.

Η μαντική που συνδέεται με τον Απόλλωνα, είναι στοιχείο που ταιριάζει με την έννοια του ότι αντιπροσώπευε την θεϊκή αρχή στη γη. Σαν Χριστικός θεός, σαν Ηλιακός Λόγος, ήταν φυσικό να γνωρίζει τα παρελθόντα και τα μέλλοντα. Λέγεται πως την ικανότητα αυτή του την προσέφερε ο πατέρας του Δίας. Το ζώδιο του Λέοντα κάνει τρίγωνο με τον Τοξότη, ζώδιο του Δία και με τον Κριό, ζώδιο της σοφής Αθηνάς. Η γνώση στο στοιχείο της φωτιάς, η εκδηλωμένη γνώση, έχει τον σπινθήρα της στον Κριό/Αθηνά, τη σταθερότητα της δημιουργίας στον Λέοντα/Απόλλωνας και τον πνευματική υπόσταση στον Τοξότη/Δίας.

ΠΑΡΘΕΝΟΣ

Το ζώδιο της Παρθένου σχετίζεται με τη Δήμητρα. Λέγεται μάλιστα, στην αστρολογία, πως Δήμητρα λεγόταν ένας πλανήτης που καταστράφηκε κι ήταν ο κυβερνήτης της Παρθένου. Ενδεχόμενα, ήταν ο πλανήτης στη θέση που έχουμε τη ζώνη των αστεροειδών. Η Δήμητρα ήταν η μητέρα για τους αρχαίους Έλληνες, γιατί από τη δική της διάθεση εξαρτιόταν η καρποφορία της γης. Η καλλιέργεια και η συγκομιδή, σαν λειτουργία. Ο μύθος της μητέρας Δήμητρας και της κόρης Περσεφόνης είναι γνωστός. Η θεά αυτή εμφανίζεται να ζει με την μοναχοκόρη της, μέχρι που την ερωτεύτηκε ο Πλούτωνας και την πήρε μακριά της. Η παρθένος κόρη, έχασε την αγνότητά της, αφού παντρεύτηκε (επόμενο ζώδιο ο Ζυγός) και πήγε στα βασίλεια του Κάτω Κόσμου (μεθεπόμενο ζώδιο ο Σκορπιός- ζώδιο Πλουτώνιο). Τότε η Δήμητρα άφησε την γη να ξεραθεί κι αδιαφόρησε για την καλλιέργειά της, μέχρι να βρεθεί η συμβιβαστική λύση με τον Πλούτωνα.

Λέγεται πως κατά την περίοδο της περιπλάνησής της να βρει το παιδί της, ανέλαβε να διδάξει τον γιο του βασιλιά της Ελευσίνας, Τριπτόλεμο, πώς να καλλιεργεί σιτάρι, όσπρια και κηπευτικά. Ο Τριπτόλεμος θεωρήθηκε ο πρώτος που χρησιμοποίησε το άροτρο και όργωσε τη γη. Η καλλιέργεια έχει όχι μόνο την έννοια της διατροφής, αλλά και της εργασίας που χρειάζεται υπομονή για να αναπτυχθεί. Έχει την έννοια της υπηρεσίας μέσα από την εργασία και του καθήκοντος να φροντίσουμε για τους άλλους. Στοιχεία καθαρά του ζωδίου της Παρθένου και του 6ου οίκου που της αναλογεί. Η Δήμητρα, λοιπόν, θεά της γεωργίας, αλλά και θεά της αγνότητας, δηλώνει με την έννοια της παρθένου, την παρθενικότητα της ψυχής, η οποία μόνο έτσι μπορεί να εισέλθει στα μεγάλα μυστήρια της φύσης. Μην ξεχνάμε, πως θεωρείται πως δημιουργήθηκαν τα Ελευσίνια Μυστήρια προς τιμήν της, με ιδρυτή τους τον Τριπτόλεμο.


ΖΥΓΟΣ

Στο ζώδιο του Ζυγού και του γάμου ταιριάζει η θεά που παρουσιάζεται πάντα ως σύζυγος, η Ήρα. Αν και κάποιοι θεωρούν πως εδώ πρέπει να τοποθετηθεί ο Ήφαιστος, δεν είμαι σύμφωνη, όπως ήδη έχω αναφερθεί στο άρθρο μου για τον πλανητοειδή Ήρα. Η Ήρα είναι η σύζυγος του πανθέου των Ελλήνων. Μεγάλη θεά, είχε σαν σύμβολο το παγώνι, ένα πτηνό με όμορφα φτερά που όλοι θαυμάζουν. Το ζώδιο του Ζυγού, είναι ένα ζώδιο υψηλής αισθητικής κι αρμονίας. Λέγεται πως έλαμπε από ομορφιά. Ήταν μεγαλοπρεπής, με φωτεινό πρόσωπο, αμυγδαλωτά μάτια και πλούσια ξανθά μαλλιά. Σεμνή, προστάτιδα του γάμου, δεν θα μπορούσε παρά να έχει τη θέση της στον Ζυγό.

Αν και υπέφερε από τις απιστίες του Δία, δεν τον χώρισε και δεν αποχωρίστηκε τον θρόνο της μέσα στη συζυγική εστία. Είχε τις ζήλιες και τις εκρήξεις της, αλλά αυτό ταιριάζει και στο ζώδιο του Ζυγού, καθώς είναι το ζώδιο των αντιπαραθέσεων και των νομικών διεκδικήσεων. Το μαχητικό ζώδιο του ’ρη (Κριός) είναι απέναντί της, όπου μπορούμε να δούμε εκεί, μέσα από την ’ρια ενέργεια, τον ερωτισμό του συντρόφου της, την ανάγκη του για κατακτήσεις. Η κομψότητα κι η ομορφιά της θεάς (χωρίς να περιέχει τον αισθησιασμό της Αφροδίτης) ήταν γνωστά στοιχεία της και στη Λέσβο, διοργάνωναν κάθε χρόνο καλλιστεία προς τιμή της Ήρας. Το ζώδιο του Ζυγού, λοιπόν, κι εδώ προσφέρεται για να ενώσει την σοβαρότητα, τη σεμνότητα με την αισθητική αντίληψη. Να φέρει ισορροπία και αρμονία.

ΣΚΟΡΠΙΟΣ

Ο Σκορπιός έχει σαν σύμβολο και παραδοσιακό κυβερνήτη τον Άρη. Ο θεός του πολέμου και της μάχης, τοποθετείται εδώ. Ο Άρης, παρουσιάζεται αρρενωπός, με ωραίο ανδρικό παράστημα, ζωηρό βλέμμα και διεισδυτικό, δυνατό σώμα. Συχνά η φύση του είναι σκληρή και πολεμοχαρής, φέρνει διαμάχες, έριδες, θάνατο ή καταστροφή. Στις πολεμικές συρράξεις ήταν πάντα παρών, στα ατυχήματα, στις εντάσεις. Ο Σκορπιός, είναι ένα ζώδιο που φέρνει τον θάνατο, έστω κι αν μετά επέρχεται η αναγέννηση. Είναι το ζώδιο της σεξουαλικότητας, κάτι που επίσης ταιριάζει στον ’ρη, επειδή αντιπροσωπεύει την ανδρική ορμή και την ερωτική πράξη. Είναι απέναντι από την Αφροδίτη και τον Ταύρο, την θηλυκή αρχή. Είναι το ζώδιο της σύλληψης, επομένως, ο ’ρης και η σπερματική αρχή εκδηλώνονται εδώ.

Ο Σκορπιός, έχει την τάση να ψάχνει σε βάθος, να θέλει να φθάσει στη ρίζα των θεμάτων. Ο Σκορπιός, λοιπόν, παρέχει στον ’ρη τη δυνατότητα να μάχεται όλο και βαθύτερο και περισσότερο για να πετύχει τους στόχους του. Κάνει την δυναμική του διάθεση παραγωγική, γόνιμη, ωφέλιμη. Τον ¨’ρη τον φοβόντουσαν οι άνθρωποι. Ο Σκορπιός, είναι ένα παρεξηγημένο ζώδιο, που συχνά όσοι δεν γνωρίζουν καλά αστρολογία το θεωρούν επιφορτισμένο με πολλά δεινά. Ξεχνούν πως ο θάνατος φέρνει την αναγέννηση. Και ο σπόρος σαπίζει (στοιχείο Σκορπιού) για να βλαστήσει το νέο φυτό. Ο ’ρης εδώ γίνεται δημιουργικός, η ορμή του γεννά. Η μυθολογία αναφέρει πως κάποτε ο πατέρας του Δίας, τον αποκάλεσε «αγύριστο κεφάλι», κάτι που αρμόζει περισσότερο στο σταθερό ζώδιο του Σκορπιού, από το ζώδιο του Κριού, όπου έχουμε ζωδιακά τον Άρη κυρίαρχο. Ανάμεσα στους ακόλουθούς του, ήταν ο Φόβος, ο Δείμος, η Τρομάρα, η Έριδα. Στοιχεία που επίσης ταιριάζουν περισσότερο στο ζώδιο του Σκορπιού, στην αρνητική του έκφραση.

ΤΟΞΟΤΗΣ


Ο Δίας, ο πατέρας των θεών και των ανθρώπων, ο Ύψιστος θεός, κατοικούσε μόνιμα μετά τη νίκη εναντίον των Τιτάνων, στο θρόνο του Ολύμπου. Λέγεται πως ήταν στην ψηλότερη κορφή το παλάτι του, κι ήταν ολόχρυσο (τρίγωνο του Τοξότη με τον Λέοντα, ζώδιο του χρυσού). Η ουράνια λαμπρότητα του Δία, ταιριάζει με το τρίτο ζώδιο της φωτιάς και δίνει την υπεροχή και την πνευματικότητα που του αναλογεί. Ο Δίας ήταν θεός σοφός, δίκαιος, μοίραζε αγαθά στους ανθρώπους, αλλά και τα κακά. Ο πλανήτης Δίας, είναι ο αγαθός πλανήτης, ο οποίος όμως στην υπερβολή του, μπορεί να γίνει εξ ίσου ή και περισσότερο επικίνδυνος από άλλους κακεργέτες. Θεωρείται δημιουργός της βροχής, και έστελνε τους κεραυνούς του για να δροσίσει την καμένη και ξερή γη (Τοξότης, ζώδιο φωτιάς). Συχνά έπαιρνε την μορφή ανθρώπου και κατέβαινε να συνδιαλλαγεί με τους ανθρώπους (απέναντι ζώδιο οι Δίδυμοι, η κοντινή και οικεία επικοινωνία).

Θεωρείτο ο θεός της δικαιοσύνης, και ο Τοξότης είναι το ζώδιο του νόμου, της ηθικής και της φιλοσοφίας. Τιμωρούσε ακόμη και τους θεούς. Ονομαζόταν «δικαιοκρίτης». Ορκίζονταν στο όνομά του. Ένα επιπλέον στοιχείο που τον τοποθετεί στον Τοξότη, είναι η έννοια της φιλοξενίας. Ο Ξένιος Δίας, ήταν τιμημένος και οι ξένοι (Τοξότης και εξωτερικό), έβρισκαν φιλική περιποίηση κοντά του. Αν και κυρίαρχος θεός, ήταν ευσπλαχνικός και προστατευτικός. Κάτι που δηλώνει κι ο πλανήτης Δίας, κυβερνήτης του ζωδίου αυτού.

ΑΙΓΟΚΕΡΟΣ

Θα έλεγε κάποιος πως ο Κρόνος έπρεπε να είναι στο συγκεκριμένο ζώδιο, αλλά ο Κρόνος ήταν Τιτάνας, ανήκε στην παλαιότερη γενιά θεών, και εκθρονίστηκε από τον Δία. Δεν ανήκε στους Ολύμπιους θεούς και στο δωδεκάθεο. Ο θεός που αντιστοιχεί εδώ είναι η Εστία, κόρη του Κρόνου. Δεν είναι περίεργο να την τοποθετήσουμε εδώ, αν πάλι αναφερθούμε στην ιστορία μας. Η Εστία είναι στον Αιγόκερο, απέναντι από τον Καρκίνο, ζώδιο της οικογένειας. Η οικογένεια χρειάζεται ένα σπίτι, ένα οικοδόμημα, κάτι σταθερό για να επιβιώσει. Η Εστία ήταν η θεά που δίδαξε τους ανθρώπους πώς να χτίζουν τα σπίτια τους. Τους είπε στο κέντρο των σπιτιών να έχουν τον βωμό, την ιερή φωτιά και να τη διατηρούν αναμμένη. Αν ο Καρκίνος είναι η ζεστή φωλιά μίας οικογένειας, ο Αιγόκερος είναι το σταθερό οικοδόμημα μίας οικογένειας. Είναι η καταξίωση της οικογένειας.

Η θεά αυτή, δίδαξε επίσης τους ανθρώπους, πώς να εξασφαλίζουν τα αγαθά της οικογενειακής ζωής. Ο Αιγόκερος είναι το κύρος, αυτό που φρόντιζε η Εστία να έχει η οικογένεια. Είναι το τυπικό τελετουργικό, είναι οι αξίες. Η ιερή φλόγα της έπρεπε να είναι άσβεστη, ώστε να διατηρηθεί η παράδοση. Η Εστία ήταν η πιο σεβαστή θεά. Ο Αιγόκερος θεωρεί τον σεβασμό απαραίτητο. Προστάτευε τους αδυνάτους, κι αυτό μας το δείχνει με τη σχέση της με τον Καρκίνο. Δεν προστάτευε μόνο την οικογένεια, αλλά κάθε ένα που την ικέτευε για βοήθεια. Στεκόταν αγέρωχη, σαν αυτόν που κατέχει ένα αξίωμα (Αιγόκερος) και μπορεί να στηρίξει τους άλλους που είναι κάτω από αυτόν.


ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Στο ζώδιο του Υδροχόου, τοποθετείται ο Ήφαιστος. Αν και κάποιοι θέτουν εδώ την Ήρα, λόγω της ζήλιας της, είναι μία αρκετά αδύναμη άποψη, κατά την γνώμη μου. Η Ήρα, θεά του νόμιμου γάμου, δεν έχει σχέση με τον Υδροχόο των διαζυγίων. Αντίθετα, ο Ήφαιστος, είναι σημαντικός εδώ. Ο Ήφαιστος ήταν ο τεχνίτης των θεών, ήταν ο επιστήμονας των θεών. Ο Ήφαιστος πάντα κατασκεύαζε, ήταν δημιουργικός. Έφτιαξε ένα ολόχρυσο θρόνο για τη μητέρα του (διάμετρο με το ζώδιο του Λέοντα - ο χρυσός), ο οποίος ήταν μαγεμένος (τετράγωνο με το ζώδιο του Σκορπιού) και η θεά κόλλησε εκεί. Ο Δίας για να λύσει τα μάγια, του υποσχέθηκε να του δώσει για γυναίκα την ωραιότερη θεά, την Αφροδίτη (τετράγωνο με το ζώδιο του Ταύρου). Έτσι η θεά της ομορφιάς, παντρεύτηκε τον άσχημο κι ανάπηρο θεό.

Αλλά η θεά της ομορφιάς, δεν διέθετε ιδιαίτερη πνευματικότητα, ενώ ο άσχημος εξωτερικά θεός, ήταν ένας θεός με πνεύμα δημιουργικό κι εφευρετικό (Υδροχόος). Από τον Ήφαιστο έκλεψε ο Προμηθέας τη φωτιά και την έφερε στους ανθρώπους (ο Προμηθέας θεωρείται εσωτερικός κυβερνήτης του Υδροχόου). Λέγεται πως ο ίδιος κατασκεύασε και τον χάλκινο γίγαντα Τάλω (χαλκός - το μέταλλο της Αφροδίτης - σε τετράγωνο με τον Ήφαιστο) και τον δώρισε στον Μίνωα. Ο Τάλως και η Μινωική περίοδος, τοποθετούνται στην εποχή του Ταύρου. Γενικά, ο Ήφαιστος έκανε αξιοθαύμαστα έργα. Η φωτιά ήταν το στοιχείο που βοηθούσε να λιώνει το μέταλλο και ο Λέων, από απέναντι, του προσέφερε τη σταθερή φωτιά για να τροποποιεί τα μέταλλα. Λέγεται, πως ήταν ο θεός που έφτιαξε την πρώτη γυναίκα, την Πανδώρα. Κι εδώ υπάρχει κρυμμένη η έννοια της δημιουργικότητας και της εφευρετικότητας. Σύμβολά του ήταν η σφύρα, η λαβίδα και το αμόνι, τα «επιστημονικά» εργαλεία της εποχής.


ΙΧΘΕΙΣ

Ο Ποσειδώνας είναι ο θεός που ανήκει στο ζώδιο των Ιχθύων, κάτι που έχουμε και με την κλασσική αστρολογία. Θεός της θάλασσας, είχε τα ανάκτορά του στα βάθη της. Ο Ποσειδώνας εκφράζει το άπιαστο, το θολό, το αβέβαιο και το απροσδιόριστο. Έτσι όπως ήταν το βασίλειό του. Οι Ιχθείς εμπεριέχουν όλα αυτά τα στοιχεία. Σαν θεός, εμφανίζεται άλλοτε γαλήνιος και τρυφερός, να προστατεύει στις αγκάλες του κατατρεγμένους θνητούς, κι άλλοτε θυμωμένος να ξεσηκώνει φουρτούνες και να δημιουργεί καταστροφές. Το ζώδιο των Ιχθύων μπορεί να είναι και τα δύο. ’λλοτε να δείχνει τρυφερότητα, σχεδόν αφέλεια και ζεστασιά, άλλοτε να χάνεται σε βάθη απύθμενα μη μπορώντας να στηρίξει ούτε τον ίδιο του τον εαυτό. Με την αποτρόπαιη πράξη του Κρόνου προς τον πατέρα του Ουρανό, γεννήθηκε στον αφρό του κύματος, η θεά της ομορφιάς Αφροδίτη. Η Αφροδίτη είναι σε έξαρση στο ζώδιο των Ιχθύων, άρα η θεά της ομορφιάς, εδώ βρίσκει την ιδανική της έκφραση. Είναι η ανιδιοτελής αγάπη, η προσφορά κι η θυσία χωρίς αντίκρισμα. Είναι η λαϊκή ρήση «κάνε το καλό και ρίξτο στο γιαλό».

Όταν ο Ποσειδώνας φουρτούνιαζε θυμωμένος τη θάλασσα, τέρατα έβγαιναν και έπνιγαν τους θνητούς. Όταν το ζώδιο των Ιχθύων είναι σε σύγχυση, τότε τα «τέρατα» που κρύβουμε μέσα μας εκδηλώνονται και μας πνίγουν. Τότε πραγματικά μπορεί να κινδυνέψουμε, από τον ίδιο μας τον εαυτό. Οι εσωτερικοί μας δαίμονες μας κατεβάζουν στα βάθη τα απύθμενα. Αρκεί η σοφία (τετράγωνο με τον Δία στον Τοξότη) να μας οδηγήσει σωστά και να ανακαλύψουμε την πρώτη αρχή της ύπαρξής μας, μια και λένε πως η ζωή στη γη ενδέχεται να ξεπήδησε από τη θάλασσα! Ας μη ξεχνάμε, πως στο ζώδιο των Ιχθύων, συγκυβερνήτης είναι ο Δίας!

Αυτή είναι η μικρή μας περιπλάνηση στο ζωδιακό κύκλο, μέσα από τα στοιχεία που μας προσφέρει το Δωδεκάθεο και η μυθολογική μας κληρονομιά...
 
Σύνθεση, κύρια πηγή από εδώ  

Eπιλογές, επεξεργασία, επιμέλεια δημοσιεύσεων/αναδημοσιεύσεων Πλωτίνος

Δωδεκαθεϊστές συγκεντρώθηκαν στον Όλυμπο και ορκίστηκαν πίστη στους δώδεκα θεούς

  Πριν λίγες ημέρες στο Λιτόχωρο Πιερίας, το χωριό που βρίσκεται στους πρόποδες του Ολύμπου, πραγματοποιήθηκε η πομπή όσων συμμε...